Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2020/2513 K.2021/3395

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 160 parsel sayılı taşınmazdaki 42 numaralı bağımsız bölümünü 25.09.2014 tarihinde ölünceye kadar bakma akdiyle eşi olan davalı ...'e devrettiğini, davalı ile 26.11.2014 tarihinde evlendiklerini, ancak davalının 11.05.2015 tarihinde hiçbir gerekçe göstermeksizin evi terkettiğini, bakım edimini yerine getirmemesi nedeniyle Antalya 10. Noterliği'nin 26.05.2015 tarihli ihtarnamesinin gönderildiğini, ölünceye kadar bakma akdinin iptali ile tapu iptal tescil istekli dava açmasının ardından davalının bir süreliğine eve döndüğünü, kendisini kandırarak davayı takipsiz bırakmasını sağladığını,

Antalya 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/482 Esas ve 2016/44 Karar sayılı ilamı ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin ardından davalının yeniden evi terk ettiğini, yaşlılığı ve hastalıkları nedeniyle bakıma muhtaç durumda bulunduğu halde davalının ölünceye kadar bakma akdinden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediği gibi kasıtlı olarak kötü davrandığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adına tesciline, olmadığı takdirde taşınmaz bedelinin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya devam etmişlerdir.

Davalı, bakma akdinden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davacının çocuklarının; davacı ile evlendikten ve yapılan sözleşmeden haberdar olduktan sonra, davacıya sözleşmeden dönmesi için baskı yaptıklarını, bu baskılar sonucu davacının kendisine kötü davrandığını, buna rağmen özenle bakmaya devam ettiğini, ancak davacının kötü muamelesinin çekilmez hale geldiğini, ekonomik ve psikolojik şiddet gördüğünü ve son olarak evden kovulduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının bakım yükümlülüğünü yerine getirmesine engel olunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacılar vekili ve vekalet ücretine ilişkin olarak davalı vekili tarafından istinafı üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-1 maddesi uyarınca davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine; HMK’nin 353/1-b-2 maddesi uyarınca davalının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dava değeri üzerinden davalı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle hüküm vekalet ücreti yönünden düzeltilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-