Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2023/4158 K.2024/4897

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılar ile davalı ...'ın kardeş olup muris ... ...'nın yasal mirasçıları olduklarını, muris ... ...'nin Aksaray ili Merkez ilçesi ... köyünde bulunan 223, 464, 962 ve 762 parsel sayılı taşınmazlarını davacılardan mal kaçırmak için muvazaalı olarak ölünceye kadar bakım sözleşmesi yapmak suretiyle davalıya devrettiğini ileri sürerek taşınmazların tapularının davacıların miras hisseleri oranında iptali ile adlarına tescilini, mümkün olmadığı taktirde tenkisini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacıların iddia ettiği gibi muvazaalı bir işlem olmadığını, muris ... ... tarafından ... köyü 223, 464, 962 ve 762 nolu parsellerin ölünceye kadar bakma akdi ile davalıya devredildiğini, davalı ile bakma akdi yapan babasının her zaman ... köydeki aynı evde yaşadıklarını, davalının yaşlı babasına sürekli olarak baktığını, murisin geriye kalan başka gayrimenkullerinin de olduğunu, murisin amacı mal kaçırmak olsaydı başka gayrimenkullerini de davalıya devredebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazların davalıya muristen geçtiği, dinlenen tanık beyanlarına göre murisin davalı oğlu ile diğer çocukları arasında ayrım yaptığı, hak dengesini gözetir bir paylaştırma yapmadığı, murisin kendi üzerinde bıraktığı taşınmazların hisseli olduğu, davalıya devrettiği taşınmazların tam hisseli olduğu, muris ile davacılar arasında açık ve net bir şekilde husumet bulunduğu, murisin davalı dışındaki çocuklarından mal kaçırma kastıyla hareket ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle. Mahkeme kararı gerekçesinin yetersiz olduğunu, dava konusu taşınmazların muris baba tarafından ölünceye kadar bakma akdi ile davalıya devir edildiğini, bu taşınmazlardan 223 parselde muris ile oturduğu ev bulunduğunu, davacıların iddia ettiği gibi muvazaalı bir işlem olmadığını, davalı ...'ın babası ile her zaman ...

Köydeki evlerinde birlikte yaşadıklarını, davalının yaşlı babasına sürekli olarak baktığını, muris tarafından yapılan bakma akdi ile ilgili olumsuz bir iddianın ileri sürülmediğini ve bu konuda bizzat muris tarafından dava açılmadığını, davacıların da böyle bir dava açma hakları bulunmadığını, murisin amacı mal kaçırmak olsa idi halen üzerinde duran gayrimenkulleri de davalıya devredebileceğini, ancak murisin bu amaçla hareket etmediğini ve kendisine bakan, birlikte aynı evde yaşadığı oğlunun emek ve masraflarını düşünerek dava konusu gayri menkulleri bakma akdi ile devir ettiğini,

davalı uzun yıllar murise baktığından en azından bazı taşınmazlar yönünden ret kararı verilmesi gerektiğini belirterek Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının muris ile hep aynı çatı altında yaşadığı, 1996 yılında evlendikten sonrada aynı çatı altında yaşayıp murisin ve eşinin bakımı ile ilgilendiği, murisin 2021 yılında vefatına kadar bu bakımın devam ettiği, murisin esasen 223 parseli satış suretiyle 2016 yılında minnet duygusuyla davalıya temlik ettiği, ancak olayların gelişimi itibariyle daha sonra 2020 yılında davacılar ile yaşanan kavga sonrası bu taşınmazı da tekrar uhdesine alıp tekrardan davalıya bu sefer ölünceye kadar bakma akdiyle verdiği,

bu durumda 223 parsel dışındaki taşınmazlara ilişkin yapılan 09.12.2021 tarihli ölünceye kadar bakma akdinin, temlik edilen taşınmazların tüm malvarlığına oranına göre murisin minnet duygusu ve bakım amacıyla değil de tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere 21.10.2020 tarihli kavga sonrası mirasçılardan mal kaçırmak kastıyla yapıldığının sabit olduğu, bu nedenle 464, 962 ve 762 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın kabulüne, 223 parsel yönünden ise davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın 223 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine, 464, 762 ve 962 parsel sayılı taşınmazlar yönünden kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; tanık anlatımlarına göre muris ... ...'nin bakıma ihtiyacının olmadığını, davalı ...'ın evlenmesine rağmen müşterek haneden hiç ayrılmayıp muris babasının maddi imkanlarının tümünden ölünceye kadar faydalandığını, Bölge Adliye Mahkemesince muris ve ...'ın mal kaçırmak amacıyla birlikte hareket ettikleri kabul edilmiş olmasına rağmen 223 nolu parsel yönünden ayrıma gidilmesinin hatalı olduğunu, işlemin görünüşte ölünceye kadar bakma gibi görünse de gerçekte ...'a yapılan bağış olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrarla Aksaray ili Merkez ilçesi ... köyü 464 parsel, 762 parsel ve 962 parsel sayılı taşınmazlar yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 560., 706. maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 237., 611. ve 614. maddeleri.; Tapu Kanunu'nun 26. maddesi

3. Değerlendirme 1. Davacılar vekilinin temyiz itirazları yönünden; Bölge Adliye Mahkemesince hakkındaki davanın reddine karar verilen 223 parsel sayılı taşınmazın keşfen belirlenen 271.417,50 TL değerine göre her bir davacının 1/5'er miras paylarına isabet eden 54.283,50 TL, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığından, bu taşınmaza ilişkin davacılar vekilinin temyiz itirazlarının değer yönünden reddine karar verilmelidir.

2. Davalılar vekilinin temyiz itirazları yönünden; Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamından; 1940 doğumlu muris ... ...'nın 18.04.2021 tarihinde ölümü ile geriye dava dışı ..., davacılar ..., ... ve ... ile davalılar murisi ...'nın mirasçı olarak kaldığı, murisin 04.12.2016 tarihinde davaya konu 223 parsel sayılı taşınmazı oğlu ...'a satış yoluyla devrettiği, ancak 2020 yılında davacılar ile yaşanan kavga sonrası bu taşınmazı 07.12.2020 tarihinde tekrar uhdesine aldığı, daha sonra murisin 09.12.2020 tarihinde davaya konu 464, 762 ve 962 parsel sayılı taşınmazları, 23.12.2020 tarihinde ise davaya konu 223 parsel sayılı taşınmazı ölünceye kadar bakma akdiyle davalılar murisi ...'a devrettiği anlaşılmaktadır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından Aksaray ili, Merkez ilçesi, ... Köyü 464 parsel, 762 parsel ve 962 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1- Davacılar vekilinin 223 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz dilekçesinin değer yönünden REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

2- Davalılar vekilinin 464, 762 ve 962 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 39.345,94 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,