Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2023/6494 K.2024/6057

Taraflar arasındaki kadastro öncesi irsen intikâl nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince tapu malikleri davalılar...,...,...,...,...,...,...,. yönünden 197 ada 43, 57, 58, 210 ada 18, 213 ada 3 parsel hakkındaki davanın reddine, tapu maliki ölü ... ... mirasçıları dahili davalı ..., ...,..., ... yönünden 204 ada 6 parsel hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurmak suretiyle davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar ...,...,...,.., ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda, gereği düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nın yargılama sistemine göre, İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusu üzerine tarafın istinaf başvurusunun usulden/esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir.

Bölge Adliye Mahkemesince, kararına karşı istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararından farklı olarak yeni karar verilmesi halinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Bu durumun bir sonucu olarak taraflardan birisinin İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı istinaf başvurusunda bulunmaması halinde kamu düzenine aykırılık yok ise diğer taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşacaktır.

Başka bir deyişle İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın kararı temyiz hakkının bulunmadığı açıktır.

Somut olayda, 197 ada 43, 57, 58 parsel, 210 ada 18, 213 ada 3 parseller hakkında davanın kabulüne dair İlk Derece Mahkemesinin 06.11.2019 tarih ve 2018/268 Esas, 2019/530 Karar sayılı ilk kararının yalnızca davalı ... tarafından istinaf edildiği, anılan 5 adet parselin aleyhlerine kabul kararı verilen diğer malikleri olan davalıların usulüne uygun kararı tebellüğ ettikleri hâlde istinaf başvurusunda bulunmadığı,

nitekim Bölge Adliye Mahkemesinin 07.09.2023 tarihli ve 2023/22 Esas, 2023/980 Karar sayılı kararının gerekçesinde de belirtildiği üzere, İlk Derece Mahkemesinin tüm davalılar yönünden davanın kabulüne dair verilen ilk kararın yalnızca davalı ... tarafından istinaf edilmesi sebebiyle ilk kabul kararını istinaf etmeyen diğer davalılar yönünden davacı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğunun belirtildiği,

sonuç olarak 197 ada 43, 57, 58 parsel, 210 ada 18, 213 ada 3 parsel olan 5 adet taşınmaz hakkında verilen ilk kabul kararını istinaf etmeyen ancak temyiz başvurusunda bulunan diğer malikleri davalı ..., ...,...,...,.ve ...'nin temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

204 ada 6 parsel yönünden ise İlk Derece Mahkemesinin 06.11.2019 tarih ve 2018/268 Esas, 2019/530 Karar sayılı ve 16.03.2022 tarihli ve 2020/130 Esas, 2022/159 Karar sayılı kararlarıyla verilen kabul kararının da bu parselin maliki ölü ... mirasçıları dahili davalı ... ve davalılar ...,...,..., ve ... tarafından sırasıyla 01.07.2022, 04.07.2022, 04.07.2022 ve 05.07.2022 tarihlerinde usulüne uygun tebellüğ edildiği hâlde istinaf edilmediğinden temyiz yoluna da başvuramayacakları kuşkusuzdur. Bu durumda, temyiz eden davalılar ...,...,...,..., ve dahili davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmelidir.