KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2025/2296 E., 2026/1589 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2026
- Mahkemesi
- Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/371 E., 2025/369 K.
- İlk derece mahkemesi
- Karataş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/99 E., 2022/124 K.
Karar Metni
516 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Davacılar vekili; davacıların murisleri ... ve ...'nin 18.11.19 96... .11.2013 tarihlerinde 183, 142, 143, 144, 146, 467, 115, 164 parsel sayılı taşınmazlarını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalılara devrettiklerini, davalıların dava konusu taşınmazları alabilecek ekonomik güçlerinin bulunmadığını, murislerin de taşınmazları satma ihtiyaçlarının olmadığını ileri sürerek taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekili, terekede çok sayıda taşınmaz kaldığını, dava konusu taşınmazların terekedeki diğer taşınmazlara göre düşük miktar olduğunu, davalıların evi ile murislerin evinin aynı avlu içerisinde yan yana olup hayatları boyunca anne ve babalarının bakımı ve ihtiyaçları ile yalnızca davalıların ilgilendiğini, bu bakım karşılığında da herhangi bir işi, sosyal güvencesi olmayan davalılara murislerinin dava konusu taşınmazları bağışladığını, davacılardan birçoğunun ...'da ikamet ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesi kararı ile; muris ...'in temlik tarihinde ve sonrasında bakıma muhtaç halde bulunmadığı, muris ...'nin ise yalnızca son 6-7 ayında bakıma muhtaç olduğu, murislerin davalılar ile aynı ev içerisinde birlikte yaşamalarının tek başına evlatlık vazifesini aşar nitelikte bir bakım olarak değerlendirilemeyeceği, muris ...'nin maddi ihtiyaçlarının davalı ... tarafından karşılandığı beyan edilmişse de davalının zaten murislere ait taşınmazları ekip biçerek geçimini sağladığı, başkaca bir işi ya da gelirinin bulunmadığı,
nitekim murisler tarafından tüm mirasçılarını kapsar şekilde adaletli bir paylaşımın da söz konusu olmadığı ve tüm malvarlıklarını davalılara bedelsiz olarak devrettikleri, muris muvazaası olgusunun gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile; davalılar tarafından murislerin bakımının üstlenildiği, davalı ...'nin murisler ile birlikte yaşadığı, davalı ...'ın murislerin tarlaları ile ilgilendiği, aynı avluda yaşadığı,
hastalık dönemlerinde murislerin bakımı ile ilgilendiği, murislerin diğer çocukları ile arasının kötü olmadığı, mal kaçırmalarını gerektirir bir husus bulunmadığı, devretmekteki amaçlarının kendileri ile daha çok ilgilenen çocuklarına bu hizmetleri karşılığında minnet duygusuyla kazandırmada bulunmak olduğu, murislerin dava konusu taşınmazlar haricinde başkaca birçok taşınmazının bulunduğu, buna göre murislerin asıl amaçlarının diğer mirasçılardan mal kaçırmak olmadığı gerekçesi ile davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
- KARAR -
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2025/2296, K. 2026/1589, 2 Mart 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama