Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2018/2490 K.2023/7993

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci

maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/367 Esas, 2015/108 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddelerinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli, somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 4. Re'sen tespit edilecek diğer nedenlere ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli, kesin delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların savunmaları, tanık anlatımları, uzmanlık raporları, olay yeri yakalama tutanakları ile mevcut bilgi ve belgeler bütün olarak değerlendirildiğinde; sanık ... üzerine atılı suçlamayı inkara yönelik savunma yapmış ise de; soruşturma evresinde müdafi huzurunda alınan beyanlarında, tanıkları uyuşturucu madde istemeleri üzerine bunu kabul ederek kendisinde bulunan maddelerden içmek amacıyla bir miktar verebileceğine dair beyanları esas alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ve tanıkların içici oldukları, sanık tarafından aralarında ileri derecede samimiyet bulunmayan tanıklara suça konu edilen uyuşturucu maddelerin verilmesinin olağan hayat akışına uygun olmadığı, tanık ifadelerinin sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu; sanık ... üzerine atılı suçlamayı kabul

etmemiş ise de; yakalanma tarihinde sanık ... ile görüştüğü, sonrasında tanık....'ye bir şey verdiğinin takip neticesinde tespit edildiği ve tanığın üzerinde uyuşturucu maddenin bulunması karşısında; sanıkların mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suç tarihleri sanık ... yönünden 24.08.2014 ve sanık ... yönünden 24.08.2014, 01.09.2014, 20.09.2014 olduğu halde; gerekçeli karar başlığında 2014 olarak gösterilmiş ise de; mahallinde düzeltilmesi,

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ve aynı maddede 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi, mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında, eylem sayısı dikkate alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yaplmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, eleştiri dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/367 Esas, 2015/108 Karar sayılı kararında sanık ... ve sanıklar müdafileri taraflarından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,