Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/199 K.2020/2656

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın 10.06.2016 ve 08.10.2016 tarihli eylemlerinin ayrı ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden her iki eylemin zincirleme suç olarak kabul edilerek TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması ve sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanırken, tekerrüre esas olan Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2009 tarihli 2008/110 esas ve 2009/42 karar sayılı ilamında sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile eleştiri ve aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında belirlenen "375 gün" adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine ilişkin paragrafta gün para cezasının "300 gün" olarak yazılması,

2- TCK’nın 58. ve 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddelerine göre; tekerrüre esas alınan ilamın hükümde açıkça gösterilmesi gerekmekte olup, hüküm fıkrasında tekerrüre esas alınan ilam gösterilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın CMK'nın 303. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün,