Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2020/22300 K.2023/8275

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanığın 03.06.2015 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Isparta Cumhuriyet Başsavcılığınca 20.07.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı 09.09.2015 tarihinde tebliği ile 25.09.2015 tarihinde kesinleşmiştir. Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya 28.07.2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne dönderilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymaması ile Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/651 Esas, 2015/870 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 51 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın arkadaşları olan ... ve ... ile birlikte içerisinde bulunduğu 32 DN 986 plakalı aracın görevli memurlarca durdurulması üzerine şahıslardan yapılan sorgulamada üzerlerinde kullanmak amacıyla uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, sanıktan alınan örnekte kanında uyuşturucu eroine rastlanıldığı soruşturma kapsamında sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, infazı amacıyla

Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'ne gönderildiği, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile sanık hakkında atılı suçtan kamu davası açıldığı ve mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 20.07.2015 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararının 28.07.2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından çıkartılan 31.07.2015 tarihli ilk çağrı yazısının 12.08.2015 tarihinde tebliğ edildiği,

kesinleşme süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından,

kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerktirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/651 Esas, 2015/870 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden