Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/14400 K.2023/11064

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2017 tarihli ve 2017/263 Esas, 2017/416 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 01.06.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.08.2022 tarihli ve 2020/20719 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112664 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112664 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Sanık hakkında evvelce 26.11.2016 tarihli uyuşturucu madde kullanmak eylemi nedeni ile İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.05.2017 tarihli ve 2017/15743 esas sayılı iddianame ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2018 tarihli ve 2017/499 Esas, 2018/840 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği,

yine 28.01.2017 tarihli inceleme konusu uyuşturucu madde kullanmak eylemi nedeni ile İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2017 tarihli ve 2017/8789 esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2017 tarihli ve 2017/263 Esas, 2017/416 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de, sanığın her iki eyleminin ilk hukukî kesintiyi oluşturan 02.05.2017 tarihli iddianameden önce olması karşısında, sanığın,

bir suç işleme kararının icrası kapsamında 26.11.2016 ve 28.01.2017 tarihlerinde iki kez kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği ve bunların zincirleme suç oluşturduğu anlaşıldığından, davaların birleştirilmesine karar verilerek, tek bir kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet kararı verilip zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/263 Esas ve 2017/416 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:

1. Şüpheli hakkında, 28.01.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2017 tarihli ve 2017/24763 Soruşturma, 2017/8789 Esas, 2017/7196 sayılı iddianamesi ile, sanığın cezalandırılması istemiyle İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede, şüpheli hakkında daha önce 23.11.2014 tarihli suç nedeniyle İzmir 5. Çocuk Mahkemesine 2016/626 Esas sayılı dava açıldığı, dava açıldıktan sonra işbu suçun işlendiği hususunun belirtildiği,

2. İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2017 tarihli ve 2017/263 Esas, 2017/416 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun’un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine ve 2 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 01.06.2017 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

3. Denetim süresi içerisinde 15.09.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırıldığının ihbar edilmesi üzerine, İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2018 tarihli ve 2017/263 Esas, 2017/416 Karar sayılı ek kararı ile, 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynen infazına karar verildiği, ek kararın 17.04.2018 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

4. Cumhuriyet savcısınca, sanığın 26.11.2016 tarihli eylemi nedeniyle 02.05.2017 tarihinde İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, 09.10.2018 tarihli, 2017/499 Esas, 2018/840 Karar sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 05.11.2018 tarihinde kesinleştiği, 28.01.2017 tarihli suç nedeniyle 14.03.2017 tarihli iddianame ile kamu davası açılmış ise de eylemlerin 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi gereğince zincirleme suç oluşturacağı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesinin talep edildiği,

5. İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.01.2019 tarihli ve 2017/263 Esas, 2017/416 Karar sayılı ek kararı ile, İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesi kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği, kararın kesinleşmesinden sonra ortaya çıkan bir durum olmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verildiği,

6. Sanığın ek karara itiraz etmesi üzerine, itirazı inceleyen mercii İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2019 tarihli ve 2019/92 değişik iş sayılı kararı ile, itirazın reddine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B. İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/499 Esas ve 2018/840 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

1. Sanığın 26.11.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 02.05.2017 tarihli ve 2017/39140 Soruşturma, 2017/15743 Esas, 2017/12303 sayılı iddianamesi ile, sanığın cezalandırılması istemiyle İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede, şüpheli hakkında 23.11.2014 tarihli suç nedeniyle İzmir 5. Çocuk Mahkemesine 2016/626 Esas sayılı dava açıldığı, mahkûmiyet hükmü kurulduğu, dava açıldıktan sonra işbu suçun işlendiği hususunun belirtildiği,

2. İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2018 tarihli ve 2017/499 Esas, 2018/840 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası,192 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 05.11.2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

3. Cumhuriyet savcılığınca yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulması üzerine, İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.05.2019 tarihli ve 2017/499 Esas, 2018/840 Karar sayılı ek kararı ile infazın durdurulmasına karar verildiği, İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesince yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edilerek 2020/258 esasa kaydedilerek İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/92 değişik iş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesine ara kararı ile karar verildiği, davanın derdest olduğu,

Anlaşılmıştır.

C. İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2018 tarihli ve 2017/263 Esas, 2017/416 Karar sayılı erteli hapis cezasının aynen infazına dair kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde hukuki değerden yoksun olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, İzmir 28.Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/499 Esas sayılı dosyasındaki suçun 26.11.2016 tarihinde işlendiği, bu suça ilişkin iddianamenin 02.05.2017 tarihinde düzenlendiği, incelemeye esas İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/263 Esas sayılı dosyasındaki aynı neviden suçun 28.01.2017 tarihinde işlendiği, bu suça ilişkin iddianamenin ise 14.03.2017 tarihinde düzenlendiği,

bu halde; sanığın eylemlerinin ilk hukukî kesintiyi oluşturan İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/263 Esas sayılı dosyası kapsamında yer alan 14.03.2017 tarihli iddianameden önce olması karşısında, sanık hakkında tek bir suçtan mahkûmiyet kararı verilip, zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiği, somut olayda, zincirleme suç oluşturan aynı nitelikteki iki suç nedeniyle farklı mahkemelere iki ayrı dava açılması üzerine, İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2017 tarihli ve 2017/263 Esas, 2017/416 Karar sayılı kararı ile sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2018 tarihli ve 2017/499 Esas, 2018/840 Karar sayılı kararı ile, sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilerek ayrı ayrı mahkûmiyet hükmü kurulması kanuna aykırıdır.

Açıklanan nedenlere göre;

Sanığın her iki eylemi arasında hukuki kesinti bulunmaması, eylemlerin zincirleme suç oluşturması hususu her iki mahkeme tarafından hüküm tarihinde bilinmiyor olsa da, yargılama sona erdikten sonra ortaya çıkan bir durum olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 311 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi kapsamında değerlendirilemeyeceği, kanuna aykırılığın kanun yararına bozma yolu ile giderilebileceği anlaşıldığından; davaların birleştirilmesine karar verilerek,

suçların "bir suç işleme kararının icrası kapsamında" işlenip işlenmediğinin ve buna bağlı olarak belirtilen suçların zincirleme suç oluşturup oluşturmadığının tartışılarak belirlenmesi, zincirleme suç oluşturduğunun saptanması durumunda, tayin edilecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca artırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ayrı ayrı mahkûmiyet kararları verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2017 tarihli ve 2017/263 Esas, 2017/416 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,