Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2022/7198 K.2025/5043

2. İlk Derece Mahkemesi mahkûmiyet hükmü kaldırılarak beraat (sanıklar ... ve ... yönünden)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Temyiz isteminin esastan reddiyle hükümlerin onanması

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine, sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, sanıklar ... ve ... hakkında ise İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak yapılan inceleme neticesinde mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak beraatlerine kararı verilmesi ile sanık ...'in diğer sanıklara yardım kastı ile hareket etmesinin anlaşılmasına rağmen beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin sanıkların atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR