Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/13521 K.2024/25484

Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasından İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2019 tarihli ve 2019/423 Esas, 2019/762 Karar sayılı kararı ile verilen 10 ay hapis cezasının mahsubu ile neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 18.05.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2021/16956 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/64729 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/64729 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli kararı ile sanığın 04.11.2012 tarihli uyuşturucu kullanma eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verilip İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2019/423 esas, 2019/762 sayılı kararı gereğince hükmedilen 10 ay hapis cezasının mahsubuna karar verilmiş ise de, Dosya kapsamına göre, sanığın 27.05.2012 tarihli uyuşturucu madde kullanmak eylemi ile ilgili olarak İstanbul 38. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.07.2013 tarihli ve 2012/223 esas, 2013/643 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesi uyarınca tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesi sonrasında,

denetim süresi içerisinde yeniden aynı nitelikte suç işlemesi nedeniyle açılan kamu davası sonunda yapılan yargılamada, İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2015/113 Esas, 2015/399 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içerisinde aynı nev'iden suç işlenmesi nedeniyle hükmün açıklanarak İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2019 tarihli ve 2019/423 esas, 2019/762 sayılı kararı ile cezalandırılmasına karar verildiği, mahkûmiyete konu suçun 27.05.2012 tarihinde işlendiği,

bu suça ilişkin iddianamenin ise 03.09.2012 tarihinde düzenlendiği, diğer taraftan incelemeye esas Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli ve 2019/288 esas, 2021/134 sayılı dosyasındaki aynı neviden suçun 04.11.2012 tarihinde işlendiği, bu suça ilişkin iddianamenin ise 27.06.2013 tarihinde düzenlendiği, bu hâlde;

sanığın incelemeye konu 04.11.2012 tarihli eyleminin ilk hukukî kesintiyi oluşturan İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/423 esas sayılı dosya kapsamında yer alan 03.09.2012 tarihli iddianameden sonra işlendiğinin kabulü karşısında, hukukî kesintinin meydana geldiği ve bundan bahisle zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı ve dolayısıyla hukukî kesinti oluştuğundan mahsubuna da karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde mahsup kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. A.

Şüpheli hakkında, 04.11.2012 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 27.06.2013 tarihli ve 2013/20457 Soruşturma, 2013/7142 Esas, 2013/4082 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, B.

Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli ve 2014/900 Esas, 2015/744 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun'un 85.maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın, 04.06.2015 tarihinde kesinleştiği, C.

Sanığın denetim süresi içerisinde 24.11.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturcu madde bulundurma suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine.

Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 23.03.2021 tarihli ve 2019/288 Esas, 2021/134 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/423 Esas, 2019/762 Karar sayılı ilamı ile verilen 10 ay hapis cezasının mahsubu ile neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Anlaşılmıştır. D.

Mahsuba konu İstanbul 30.Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/423 Esas ve 2019/762 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde.

Sanık hakkında, 27.05.2012 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2012 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, İstanbul 38. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.07.2013 tarihli ve 2012/223 Esas, 2013/643 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 10.09.2013 tarihinde kesinleşmesinden sonra,

yükümlülüklerine uymaması nedeniyle dosyanın ele alınarak İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2015/113 Esas, 2015/399 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 05.12.2015 tarihinde kesinleştiği, 24.11.2016 tarihinde işlediği aynı nev'i suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine.

İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2019 tarihli ve 2019/423 Esas, 2019/762 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın, istinaf edilmeksizin 07.02.2020 tarihinde kesinleştiği, anlaşılmıştır.

E. Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli kararı ile sanığın 04.11.2012 tarihli eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verilip İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/423 Esas, 2019/762 Karar sayılı kararı ile hükmolunan 10 ay hapis cezasının mahsubuna karar verilmiş ise de, Dosya kapsamına göre, sanığın 27.05.2012 tarihli eylemi nedeniyle İstanbul 38. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.07.2013 tarihli ve 2012/223 Esas, 2013/643 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesi sonrasında,

yükümlülüklerine uygun davranmaması nedeniyle dosyanın ele alınarak İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 tarihli ve 2015/113 Esas, 2015/399 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesini takiben, denetim süresi içerisinde aynı nev'iden suç işlenmesi nedeniyle hükmün açıklanarak İstanbul 30.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2019 tarihli ve 2019/423 Esas, 2019/762 Karar sayılı kararı ile cezalandırılmasına karar verildiği, mahkûmiyete konu suçun 27.05.2012 tarihinde işlendiği,

bu suça ilişkin iddianamenin ise 03.09.2012 tarihinde düzenlendiği, incelemeye konu Gaziosmanpaşa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli ve 2019/288 Esas, 2021/134 Karar sayılı kararına esas aynı nev'iden suçun 04.11.2012 tarihinde işlendiği, bu suça ilişkin iddianamenin ise 27.06.2013 tarihinde düzenlendiği, bu hâlde; sanığın incelemeye konu 04.11.2012 tarihli eyleminin ilk hukukî kesintiyi oluşturan İstanbul 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/423 Esas sayılı dosyası kapsamında yer alan 03.09.2012 tarihli iddianameden sonra işlendiğinin anlaşılması karşısında, hukukî kesintinin 03.09.2012 tarihinde meydana geldiği,

27.05.2012 ve 04.11.2012 tarihli eylemler arasında hukuki kesinti bulunduğundan zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı ve dolayısıyla, hukukî kesinti oluştuğundan cezada mahsup yapılamayacağı gözetilmeden, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve cezada mahsup yapılması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B.