Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/13572 K.2024/25773

Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 02.03.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/31221 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/65342 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/65342 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesinde yer alan, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Somut olayda, sanık hakkında 14/07/2013 tarihinde işlenen aynı nev'i suçtan daha önce Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2015 tarihli ve 2014/216 esas, 2015/61 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek 20/03/2015 tarihinde kesinleşmiş ise de,

daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan sanık hakkında Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi gereğince verildiğinin anlaşılması karşısında, mevcut incelemeye konu kararın suç tarihinin 15/08/2017 olması ve söz konusu suçun Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenmesi sebebiyle,

ayrı bir soruşturma ve kovuşturmaya konu edilemeyeceği gözetilerek mahkemesince açılan kamu davasında düşme kararı verilip, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren mahkemeye ihbarda bulunması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 15.08.2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Vezirköprü Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2020 tarihli ve 2020/135 Soruşturma, 2020/89 Esas, 2020/78 sayılı iddianamesi ile Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, B. Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 27.01.2021 tarihli ve 2020/241 Esas, 2021/137 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri

uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Dosya arasında bulunan Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/344 Esas ve 2021/730 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

1. Şüpheli hakkında 14.07.2023 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Vezirköprü Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2013 tarihli ve 2013/1190 Soruşturma, 2013/720 Esas, 2013/261 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

2. Yapılan yargılama sonucunda, Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2015 tarihli ve 2014/216 Esas, 2015/61 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1 ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 20.03.2015 tarihinde kesinleştiği,

3. Kanun yararına bozma istemine konu Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2021 tarihli kararı ile ihbarda bulunulması üzerine, Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2021 tarihli ve 2021/344 Esas, 2021/370 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu,

4. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 22.06.2022 tarihli ve 2021/2021 Esas, 2022/1396 Karar sayılı kararı ile,Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/241 Esas sayılı dosyasındaki suçun hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının ihlâli mahiyetinde olduğu, kanun yararına bozma yoluna gidilerek sonucunun beklenmesi gerektiği ve de basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

D. 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6545 sayılı Kanun) 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a

(5320 sayılı Kanun) eklenen geçici 7/2. maddesinde yer alan.

"Bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191. madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." amir hükmü ve 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesinde yer alan, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki ve 191/9. maddesinde yer alan "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, 5271 sayılı Kanun'un kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171 inci maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231 inci maddesi hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenlemeler birlikte dikkate alındığında;

Somut olayda, sanık hakkında daha önceden Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2015 tarihli ve 2014/216 Esas, 2015/61 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği,

kararın 20.03.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2 maddesi uyarınca verildiğinin kabulü gerektiği, bu kabule göre, kanuni zorunluluk üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, Cumhuriyet Savcılıkları tarafından verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararları ile benzer hukuki sonuçları doğuracağı, bu durumda,

incelemeye konu suç tarihinin 15.08.2017 olması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle Cumhuriyet savcısı tarafından yeni bir soruşturmaya konu edilmeyip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren mahkemeye ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrı bir soruşturma konusu yapılarak kamu davası açılması ve yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan;

Sanığın 15.08.2017 tarihli eylemini, Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesince kanuni zorunluluk üzerine verilen ve 20.03.2015 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde gerçekleştirmesi nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/5 maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğu ve bu suçun sadece ilk suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali sayılabileceği, kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde

işlendiği anlaşılan eylem nedeniyle açılan kamu davasında mahkemesince, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca "düşme" kararı verilip açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması için Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/216 Esas sayılı dosyasına ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2021 tarihli ve 2020/241 Esas, 2021/137 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, C. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;