Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/16935 K.2024/650

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Lice Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.11.2009 tarihli ve 2009/360 Esas, 2009/515 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a (2313 sayılı Kanun) muhalefet suçundan kamu davası açılmıştır.

B. Lice Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2012 tarihli ve 2009/239 Esas, 2012/65 Karar sayılı kararı ile sanığın 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan beraatine karar verilmiştir.

C. Lice Asliye Ceza Mahkemesi kararının, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 08.03.2016 tarihli ve 2015/9125 Esas, 2016/1351 Karar sayılı kararı ile;

"Arazi sahibi ile sanığın yaptığı kira sözleşmesi, arazi sahibi, köy muhtarı ve tanık beyanlarına göre, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Lice Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2016/76 Esas, 2016/63 Karar sayılı kararı ile atılı suça bakma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

E. Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2016/81 Esas, 2023/247 Karar sayılı kararı ile sanığın 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, suç tarihi itibariyle lehe olan 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5728 sayılı Kanun'la değişik 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Zamanaşımı süresinin dolduğuna, 2. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

18.06.2009 tarihinde kolluk tarafından yapılan arazi tarama faaliyetleri sırasında sanığın, hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen ...'ın oğlu Hikmet 'ten kiraladığı tarlaya 10.000 kök hint keneviri ektiğinin tespit edildiği, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, kira sözleşmesi, tanık beyanları, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamından sanığın ticari amaçla hint kenevir bitkisi ekme suçunu işlediği sabit görülerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olağan ve olağanüstü dava zamanaşımının dolmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR