Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/17447 K.2025/4755

Bakırköy 44. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihine göre lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi, aynı Kanun'un 62. ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 14.07.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 04.09.2023 tarihli ve 2023/12593 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/97454 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/97454 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Bakırköy 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 12/04/2012 tarihli ve 2010/640 esas, 2010/663 sayılı ek kararı ile 6.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedildiği, anılan kararın Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 23/02/2016 tarihli ve 2014/14579 esas, 2016/1517 karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip, bozma üzerine yapılan yargılama sonunda sanığın Bakırköy

44. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2016 tarihli ve 2016/140 esas, 2016/631 sayılı kararı ile 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, bu durumda Yargıtay bozma ilamı öncesinde verilen sanığın 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu anlaşıldığından, sanığın denetim süresinde işlediği suçtan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine,

hüküm açıklanırken 10 ay hapis cezasının paraya çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 10.01.2010 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2010 tarihli ve 2010/4699 Soruşturma, 2010/18555 Esas, 2010/11845 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, B. Bakırköy (Kapatılan)

10. Sulh Ceza Mahkemesinin 29.04.2010 tarihli ve 2010/640 Esas, 2010/663 Karar sayılı kararı ile, 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 31.05.2010 tarihinde kesinleştiği, C. Yükümlülüklerine uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, yapılan yargılama sonucunda Bakırköy (Kapatılan)

10. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.04.2012 tarihli ve 2010/640 Esas, 2010/663 Karar sayılı sayılı ek kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1., 62., 50/1-a., 52. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verildiği, D. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 23.02.2016 tarihli ve 2015/14579 Esas, 2016/1517 Karar sayılı bozma kararına uyularak, Bakırköy

44. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2016 tarihli ve 2016/140 Esas, 2016/631 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan karar tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1., aynı Kanun'un 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi çerçevesinde 5271 sayılı Kanun'un 231/5-8. maddeleri uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 29.12.2016 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir. E. Sanığın denetim süresi içinde 12.04.2020 tarihinde işlediği tehdit ve hakaret suçlarından Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22.09.2021 tarihli ve 2021/230 Esas, 2021/565 Karar sayılı mahkûmiyet kararının kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy

44. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 25.03.2022 tarihli ve 2022/48 Esas, 2022/307 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan suç tarihine göre lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi, aynı Kanun'un 62. ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği, hükmün kesinleştiği, Anlaşılmıştır. F.

Dosya kapsamına göre. 1. Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/2. maddesi uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği için, bu durumda, uyuşturucu madde kullanma suçları için özel bir düzenleme olması nedeniyle, aynı Kanun'un dördüncü fıkrasında belirtildiği üzere.

Sanığın erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, Hâllerinde hakkındaki hükmün açıklanabileceği gözetilmeden, denetim süresi içerisinde işlediği "tehdit ve hakaret" suçlarından verilen mahkûmiyet hükmünün kesinleştiği gerekçesiyle, şartları oluşmadan hükmün açıklanmasında,

2. Sanığın eylemi nedeniyle, bozma öncesi hükümde 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, 12.04.2012 tarihli hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine 23.02.2016 tarihli bozma ilamı ile bozulduğunun anlaşılması karşısında, 1412 sayılı Kanun'un 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326/4. maddesinde.

"Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291. maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklindeki düzenleme gereğince 12.04.2012 tarihli hükümle tayin edilen 6.000,00 TL adli para cezasının sonuç ceza açısından sanık bakımından kazanılmış hak olduğu gözetilmeden bozma sonrası yapılan yargılama sonucu 10 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR