Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/5045 K.2023/3904

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.05.2007 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2008 tarihli ve 2007/145 Esas, 2008/3 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası, hak yoksunluğuna ve mükerrerliğine karar verilmiştir.

3.Yargıtay 20. (Kapatılan) Ceza Dairesinin 25.11.2015 tarih, 2015/1201 Esas, 2015/1031 Karar sayılı ilamı ile bozma kararı verilerek bozma sonrası yapılan yargılama ile ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli, 2015/266 Esas, 2015/562 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca hükmedilen 5 ay hapis cezası ile hak yoksunluğunun, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ve sekizinci fıkraları uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ile sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar 25.11.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

4. Sanığın denetim süresi içinde 14.11.2020 tarihinde işlediği "uyuşturucu madde kullanma" suçundan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22.02.2022 tarihli ve 2021/1855 Esas, 2022/204 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 08.04.2022 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2022 tarihli ve 2022/184 Esas, 2022/288 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 inci maddesi uyarınca hükmedilen 5 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz dilekçesi, aleyhe olan hükümleri temyiz ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Bozma öncesi hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin kesinleştiği 21.01.2008 tarihinden denetimli serbestlik tedbirine uymaması üzerine mahkemenin tensip tarihi olan 03.07.2008 tarihine kadar geçen 5 ay 12 günlük sürede ve bozma kararı üzerine hükmedilen 17.11.2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihi olan 25.11.2015 tarihinden ihbara konu suçun işlendiği 14.11.2020 tarihine kadar geçen 4 yıl 11 ay 19 günlük sürede durma ve zamanaşımının yeniden işlemeye başlama tarihleri itibarıyla duran süreler dikkate alındığında da bozma öncesi mahkûmiyet hükmünün verildiği 11.07.2008 tarihinden,

bozma sonrası mahkûmiyet hükmünün verildiği 16.09.2022 tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci inci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2022 tarihli ve 2022/184 Esas, 2022/288 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak,