Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2023/8965 K.2023/9955

Sanık hakkında kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, sanığın 15.02.2023 tarihli dilekçe ile cezanın onaylanmasını talep ettiği ve cezanın onanması talebinden sonra 21.02.2023 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2022/447 Esas, 2022/430 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca ve teselsüle esas ilamdaki cezanın mahsubu ile neticeten 7 yıl 6 ay ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Sanık müdafii 27.10.2022 tarihli dilekçe ile istinaf talebinde bulunmuş, sanık ise 28.10.2022 tarihli dilekçe ile cezanın onanmasını istemiş, akabinde yasal istinaf süresinden sonra 07.11.2022 tarihli dilekçe ile tekrar istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2022/2613 Esas, 2023/88 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

D. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararının, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelenmek üzere Dairemize intikal etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık 15.02.2023 tarihli dilekçesi ile cezanın onaylanmasını isterken 21.02.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuş, ancak temyiz nedenlerini bildirmemiştir. 2. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; Sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünde tekerrüre esas alınan ilam hakkında infazın durdurulması kararı verildiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kararın bozulması gerekirken istinaf incelemesi sonucu esastan ret kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli kararıyla sanık ve müdafiinin yüzüne karşı mahkûmiyet kararı verildiği, sanık müdafiinin 27.10.2022 tarihli dilekçesiyle istinaf talebinde bulunduğu, sanığın ise 28.10.2022 tarihli dilekçe ile istinaf talebinden vazgeçtiği, yine sanığın 07.11.2022 tarihli dilekçesi ile istinaf talebinde bulunduğu, istinaf süresi geçtikten sonra istinaf talebinde bulunması nedeniyle istinaf talebinden vazgeçmenin geçerli kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden davanın esasına girilerek inceleme yapılması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR