Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2025/133 E. , 2025/3218 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2025/133 E. , 2025/3218 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Tarsus 3. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir. III.GEREKÇE A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. Sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı belirtilmeyerek aynı Kanun'un 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK' nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca sanığa verilen adli para cezasının birer aylık eşit aralıklar ile 24 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklu kalınan süreye göre sanık hakkındaki tahliye talebinin REDDİNE Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Tarsus 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Tarsus 3. Ağır Ceza Mahkemesi sanığı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûm etmiş, re'sen de istinafa tabi olan hükme karşı yapılan istinaf başvurusunu Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi esastan reddetmiştir. Temyizde sanık ve müdafii suçun unsurlarının oluşmadığını, delil yetersizliğini ve eylemin kullanmak için bulundurma sayılması gerektiğini ileri sürmüş; Yargıtay 10. Ceza Dairesi esasa ilişkin itirazları reddederken hüküm fıkrasında adli para cezasına dair bir eksiklik saptamıştır.
Hukuki İlke: Karar, adli para cezası TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilirken taksitlerden birinin ödenmemesi hâlinde kalan kısmın tamamının tahsil edileceği belirtilmekle yetinilemeyeceğini, ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği ihtarının da hükme yazılmasının aynı maddenin son cümlesinin zorunlu gereği olduğunu ortaya koymaktadır; bu eksikliğin yeniden yargılama gerektirmeyip CMK'nın 303. maddesi kapsamında Yargıtayca düzeltilebileceği kabul edilmiştir.
Uygulama Sonucu: Bölge adliye mahkemesi kararı CMK'nın 302/2. maddesi gereği bozulmuş, ancak eksik ihtar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasına hapse çevrilme ihtarı eklenmek suretiyle ilk derece hükmü düzeltilerek onanmış, tahliye talebi reddedilmiştir; sübut ve vasfa ilişkin temyiz itirazları ise yerinde görülmemiştir.
Dava Strateji Notu: Adli para cezasının taksitlendirme ve ihtar bölümündeki eksiklikler infaz aşamasında müvekkil aleyhine tereddüt doğurabileceğinden temyiz dilekçesinde mutlaka dile getirilmelidir; ancak bu tür infaza ilişkin hatalar Yargıtayca düzeltilerek onama ile sonuçlandığından esasa (vasıf ve sübuta) ilişkin beklentiyi tek başına karşılamaz. Ticaret-kullanım ayrımı iddiası, somut delil tartışması içermeyen soyut başlıklar hâlinde sunulduğunda reddedilmektedir.