Karar Özeti
10. Ceza Dairesi 2025/1717 E. , 2025/7750 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2738 E., 2024/1961 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön incelem
Karar Detayı
10. Ceza Dairesi 2025/1717 E. , 2025/7750 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2738 E., 2024/1961 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, sanığın test sonucunda uyuşturucu kullandığının sabit olduğuna, 3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, suçüstü hali bulunmadığına, 4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a ve 188/4-b maddelerinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2025 tarihinde karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesi sanığı uyuşturucu madde ticaretinden mahkûm etmiş, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi re'sen istinafa tabi hükme yönelik başvuruyu esastan reddetmiştir. Sanık müdafii eylemin kullanmak için bulundurma olduğunu, sanığın test sonucunda uyuşturucu kullandığının sabit bulunduğunu ve suçüstü halinin bulunmadığını savunmuştur.
Hukuki İlke: Suçun vasfı ve sübutu, temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesi, suçun TCK'nın 188/4-a ve 188/4-b maddeleri kapsamında nitelikli sayılması ile delil toplamanın hukuka uygunluğuna ilişkin takdirin isabetli olduğu; CMK'nın 289/1. maddesiyle sınırlı incelemede aykırılık bulunmadığı kabul edilmiştir.
Uygulama Sonucu: Sanığın uyuşturucu kullandığının sabit olması eylemi ticaret niteliğinden çıkarmaya yetmediğinden itirazlar reddedilmiş, hüküm düzeltmeye gerek olmadan onanmış, salıverilme talebi reddedilmiştir.
Dava Strateji Notu: Sanığın kullanıcı olduğunun test ile sabit olması tek başına eylemi kullanmak için bulundurmaya dönüştürmez; müdafi ele geçen madde miktarı, sarf biçimi ve satışa dair delillerin yokluğunu birlikte ortaya koymadıkça vasıf değişikliği elde edemez.