Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/2031 K.2025/5791

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Yapılan arama ve el koyma işlemlerinin hukuka aykırı olduğuna ve elde edilen delillerin hükme esas alınmaması gerektiğine, 2. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, 4. Lehe olan tüm hükümlerin uygulanması gerektiğine, 5. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

6. Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak,

aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas alınan mahkûmiyeti içerisinde yer alan ve tekerrür oluşturan Beyoğlu

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/649 Esas ve 2010/495 Karar sayılı ilamının infaz tarihi olan 26.09.1999 tarihinden sonra 20.05.2016 tarihinde nitelikli hırsızlık suçunu işlemesi nedeniyle, bu ilam yönünden ikinci kez mükerrirlik şartlarının bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın adli sicil sabıka kaydında yer alan İstanbul

24. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2008 tarihli ve 2006/556 Esas, 2008/471 Karar sayılı 3 yıl hapis cezasına ilişkin ilamının ikinci kez mükerrirliğe esas alınması gerektiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu, değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Hüküm fıkrasının sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine ''Sanığın, adli sicil kaydında bulunan, 5237 sayılı Kanun'un 204. maddesinin birinci fıkrası gereği, İstanbul

24. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2008 tarihli ve 2006/556 Esas, 2008/471 Karar sayılı kararıyla hükmedilen ve 13.12.2012 tarihinde kesinleşen 13.03.2015 tarihinde infaz edilen 3 yıl hapis cezasının, İstanbul

25. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2016 tarih ve 2016/326 Esas, 2016/517 Karar sayılı ilamındaki 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi suçuna ilişkin ilamı ile birlikte ikinci kez tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin yazılması, suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,