Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/2323 K.2025/14552

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Dairemizin bozma kararı üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 3. Eksik inceleme yapıldığına, 4. Savunma hakkının kısıtlandığına, İlişkindir.

III. GEREKÇE

UYAP'tan yapılan incelemeye göre, sanık hakkında ikinci kez tekerrüre esas alınan ilamın içindeki İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2014 tarihli ve 2014/42 Esas, 2014/296 Karar sayılı mahkûmiyet kararına ilişkin olarak sanığın eski hale getirme talebinde bulunduğu ve Yargıtay

9. Ceza Dairesinin 05.11.2024 tarihli ve 2021/18241 Esas, 2024/9517 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiği yasa yolu sürecinin henüz tamamlanmamış olduğu anlaşılmakla, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 31.05.2021 tarihli iddianamesinde tekerrür hükmüne dair uygulama maddesinin gösterildiği ve aşamalarda da bu konuda savunma hakkı tanındığı, dosyanın esasına etki edecek bir eksikliğin de bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken uygulama maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılmasının,

2. Hükümden sonra 04.06.2025 tarihinde yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile 5275 sayılı CGTİHK'nın 108/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, hakkında ikinci defa tekerrür hükümleri uygulanan sanığın koşullu salıverilme hükümlerinden yararlanabileceğinin anlaşılması karşısında, hükümde sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş olmasının hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün, Hüküm fıkrasının tekerrüre ilişkin onuncu paragrafında yer alan “... sanık için ...” ibaresinden sonra gelmek üzere “5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddeleri uyarınca” ibaresinin eklenmesi ve devamındaki on birinci paragrafının çıkartılması, Suretiyle, Bölge Adliye Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak,