Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/2961 K.2025/13860

Bozma üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dairemizin 21.12.2022 tarihli ve 2020/16797 Esas, 2022/13705 Karar sayılı bozma ilamına uyularak,

Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2023 tarihli ve 2023/62 Esas, 2023/82 Karar sayılı kararı ile verilen durma kararının gereği olarak yeni bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeksizin sadece 11.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak tebliğ edilerek kesinleştirildikten sonra KDAE kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilip, ihlali halinde Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/62 Esas sayılı dosyasına bildirimde bulunulması ile yetinilmesi gerekirken;

sanık hakkında ikinci kez 19.10.2023 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve KDAE kararı tebliğ edilerek 17.11.2023 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın, erteleme süresi içinde 28.11.2023 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin bildirilmesi üzerine 21.06.2014 tarihli, 19.01.20 15... .04.2015 tarihli eylemler yönünden ikinci kez 15.01.2024 tarihinde düzenlenen iddianame ile Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2024/129 Esas sayılı dosyası üzerinden mükerrer kamu davası açıldığı,

bu dosyanın, durma kararının ihlal edilmesi üzerine Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2024/143 sayılı esasına kaydedilen dosya ile birleştirildiği ancak 21.06.2014 tarihli, 19.01.20 15... .04.2015 tarihli eylemlere dair birleşen mükerrer dava yönünden bir karar verilmediği anlaşılmıştır.

UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkında 13.07.20 18... .11.2018 tarihlerinde işlediği iddia edilen "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçları nedeniyle açılan kamu davasında, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 08.04.2022 tarihli ve 2022/266 Esas, 2022/410 sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43... . maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği ve hükmün kesinleştiği, sanığın 13.07.20 18... .11.2018 tarihli eylemlerini 19.10.2023 tarihli KDAE kararının kesinleşmesinden önce işlediği anlaşılmakla, Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre,

KDAE kararının kesinleşmesi tarihine kadar aynı şüpheli/sanık tarafından kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemler tek suç olarak kabul edilmekte ve 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edileceğinden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 08.04.2022 tarihli ve 2022/266 Esas ve 2022/410 Karar sayılı kararına karşı 5271 sayılı CMK'nın 308/A maddesi uyarınca itiraz yoluna gidilmesi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması,

sonucuna göre incelemeye konu suçlara ilişkin dava dosyasının, inceleme dışı 13.07.20 18... .11.2018 tarihli eylemlere ilişkin dava dosyası ile birleştirilmesi, her bir eylem yönünden ayrı ayrı sübut da tartışılarak, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi kapsamında doğrudan dava açma koşulunun bulunup bulunmadığı da değerlendirilmek suretiyle, mükerrer dava olup olmadığının, suçların “bir suç işleme kararının icrası kapsamında” işlenip işlenmediğinin, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi;

zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi halinde, ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle eylem sayısı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunması”, aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, eksik araştırma ile sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.