KÜNYE
10. Ceza Dairesi 2025/750 E., 2025/7465 K.
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2025
- Konu
- Uyusturucu Suclari
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2024/2849 E., 2024/1791 K
- Suç
- Uyuşturucu madde ticareti yapma
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz başvurusunun reddi
Karar Detayı
497 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Temyiz istemine konu kararın, sanık müdafiinin elektronik posta adresine 06.12.2024 tarihinde ulaşmakla, 11.12.2024 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı, müdafiin 26.12.2024 tarihinde sunduğu temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmıştır. 5271 sayılı CMK'nın “Sürelerin hesaplanması” başlıklı 39/2. maddesi.
“Süre, hafta olarak belirlenmiş ise, tebligatın yapıldığı günün, son haftada isim itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer.” şeklinde, aynı maddenin dördüncü fıkrası ise “Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter.” biçiminde düzenlenmiştir.
Suç tarihinde yürürlükte bulunan 7499 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde "2 haftalık" kanunî temyiz süresi, tebligatın yapıldığı günün, son haftada isim itibarıyla karşılığı olan 25.12.2024 günü mesai saati bitiminde sona ermiş ise de, sanık müdafiine yapılan tebligatta, temyiz süresinin yasa değişikliği öncesindeki gibi gün olarak belirtildiği düşünülerek temyiz süresinin tebliğin yapıldığı tarihin ertesi gününden itibaren işlemeye başlayacağı kastedilerek "tebliğ günü hariç" ibaresinin yer alması nedeniyle, sanık müdafiine yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu belirlenmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B....Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.
III. GEREKÇE
1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “30.11.2021, 05.12.2021” olarak yazılması gerekirken “05.12.2021 ” şeklinde yanlış gösterilmesi,
2. Anayasanın 141/3. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 34/1. ve 230. maddeleri gereğince hükmün gerekçe bölümünde, sanığın lehindeki ve aleyhindeki delillerin belirtilmesi, tüm delillerin ayrı ayrı tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilerin belirlenmesi, delillerle ulaşılan kanıya göre sanığın sabit kabul edilen fiillerinin açıklanarak bunun nitelendirilmesi ve sanığın hangi eylemden sorumlu tutulduğunun denetime olanak verecek şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun saptanması gerektiği gözetilmeden, "Adana Bölge Adliye Mahkemesi
19. Ceza Dairesi 22/03/2024 tarih ve 2024/31 Esas, 2024/396 Karar sayılı ilamı sonrasında yapılan yargılamada" şeklinde söz konusu bozma ilamı öncesindeki ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2022/49 Esas ve 2023/172 sayılı kararın gerekçesine atıfta bulunmak suretiyle gerekçesiz olarak hüküm kurulması, Hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden...Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise...Bölge Adliye Mahkemesi
Özgün Analiz
Olay Özeti
Olay Özeti: Bir Ağır Ceza Mahkemesi sanığı uyuşturucu ticaretinden mahkûm etmiş, ilgili BAM 19. Ceza Dairesi istinafı reddetmiştir. Yargıtay 10. Ceza Dairesi, elektronik tebligatta temyiz süresinin yasa değişikliği öncesindeki gibi 'gün' esasına ve 'tebliğ günü hariç' ibaresine göre gösterilmesi nedeniyle tebligatı usulsüz sayarak temyizi süresinde kabul etmiş, ardından esası incelemiştir.
Hukuki İlke
Hukuki İlke: 7499 sayılı Kanun'la değişik CMK'nın 291/1. maddesindeki iki haftalık temyiz süresi CMK'nın 39/2. maddesine göre hesaplanır; tebligatta sürenin gün olarak ve 'tebliğ günü hariç' biçiminde yanlış gösterilmesi tebliği usulsüz kılar. Ayrıca hüküm, bozma öncesi kararın gerekçesine atıfla kurulamaz; Anayasa'nın 141/3 ve CMK'nın 34/1 ve 230. maddeleri sanığın lehe/aleyhe delillerinin ayrı ayrı tartışıldığı bağımsız bir gerekçe zorunlu kılar.
Uygulama Sonucu
Uygulama Sonucu: Bozma; hüküm bozma öncesi karara atıfla gerekçesiz kurulduğundan ve başlıkta suç tarihi hatalı yazıldığından karar bozulmuştur.
Dava Strateji Notu
Dava Strateji Notu: İki haftalık yeni temyiz süresini 'gün' ve 'tebliğ günü hariç' ifadeleriyle yanlış bildiren tebligatlar usulsüzdür; süre geçmiş görünse bile bu usulsüzlükten temyiz hakkı doğar. Ayrıca bozma sonrası yeniden kurulan hükümde bağımsız gerekçe eksikliği tek başına bozma sebebidir.