Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2025/9556 K.2025/13956

Dairemizin 20.10.2025 tarihli ve 2022/5349 Esas, 2025/10239 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2025 tarihli ve KD - 2022/35929 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde. 5271 sayılı CMK'nın 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, "Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan yürütülen soruşturma kapsamında, usulüne uygun alınan mahkeme kararı ile gizli soruşturmacı olarak görevlendirilen GS388 ve GS462 kod nolu gizli soruşturmacılar tarafından yapılan güven alımında, sanığın 10,00 TL karşılığında uyuşturucu madde sattığının tespit edildiği olayda, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.06.2021 tarih, 2018/20/328 E. - 2021/312 K. sayılı kararı ile Yüksek Dairenizin 2019/9369 E. - 2025/2219 K., 2021/8403 E. - 2025/3011 K. ve 2019/3939 E. - 2025/2907 K. sayılı ilamlarında belirtildiği gibi,

kolluk görevlilerinin, CMK'nın 160 ve devamı maddeleri uyarınca Cumhuriyet savcısının emri doğrultusunda ve genel yetkileri ile görevleri kapsamında, suç ve failini belirlemek ve suçla ilgili delilleri toplamak amacıyla, alıcı rolüne girerek, suça azmettirmeden veya teşvik etmeden şüpheliden uyuşturucu madde satın alması mümkün olduğu, bu durumlarda adli kolluk görevlisinin 5271 sayılı CMK'nın 139. maddesi uyarınca değil, 160 ve devamı maddeleri uyarınca görevlendirilmesinin yeterli olduğu,

gizli görevlinin işlenen veya işlenmek üzere olan suçu ortaya çıkartmak için şüphelilerle temas kurarak suçüstü yakalanmalarını sağlaması Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından da Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine uygun bulunması karşısında, sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacı kolluk görevlisinin "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceğinden, Yüksek Dairenizin 15.09.2020 tarihli ve 2020/6502 Esas,

2020/3467 Karar sayılı Bozma ilamına uyularak adli kolluk görevlisi olan gizli soruşturmacının tanık olarak dinlenildiği ve tutanak içeriğini doğruladığının tespit edilmesi karşısında, sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmesinin gerekmesi nedeniyle bozma ilamının kaldırılıp, hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkânının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı, zira 5271 sayılı CMK'nın 139/4. maddesine göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine aynı Kanun'un "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı,

gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapılamayacağı gözetilmeden elde edilen deliller hukuka aykırı olup hükme esas alınamaz.

Dosyada mevcut olan 16.12.20 13... .05.2014 tarihli tutanaklara göre hukuka aykırı olarak alınan görüntü kaydına dayanılarak sanığın kimlik tespitinin yapıldığı, devamında sanığa bu görüntüler gösterilerek savunmasının alındığı ve suçun sübutunun da bu görüntü kaydına dayanılarak kabul edildiği, bu şekilde elde edilen delilin hukuka aykırı olduğu ve hükme esas alınamayacağı anlaşıldığından, sanığın beraatı yerine mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR