Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2026/1627 K.2026/2940

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Binanın ortak kullanım alanında saklı vaziyette olan uyuşturucu maddeyi sanığın yerini göstererek yakalanmasını sağladığına, 2. Etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına, 3. Arama hazirun bulunmadığına, hazirun beyanları alınmadan eksik araştırma ile karar verildiğine, 4. Hükmün hukuki ve maddi olgulara uygun olmadığına, 5. Savunma hakkının ihlâl edildiğine, 6. Delillerin değerlendirilmesinde hata yapıldığına,

7. Verilen cezanın somut olayın koşulları ve sanığın şahsı ile orantısız olduğuna, 8. 5237 Sayılı TCK'nın 62. maddesi ve sanık lehine olan hükümlerin gözetilmeden karar verildiğine, 9. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına, 5237 sayılı TCK'nın 62. ve 192/3. maddelerinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği, etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak,

aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 1. Tekerrüre esas alınan mahkeme isminin eksik gösterilmesi, 2. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğunun 2025/18951 sırasında kayıtlı üzerinde parmak izi incelemesi yapılmayan emanetin dosyada delil olarak saklanılması yerine müsaderesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 1. Tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin kısmında yer alan "31. Ağır Ceza Mahkemesinin" ibaresinin çıkartılması yerine "İstanbul

31. Ağır Ceza Mahkemesinin" ibaresinin eklenilmesi,

2. Hüküm fıkrasının 2. maddesinin birinci paragrafında yer alan "TCK'nın 54/1 maddesi uyarınca MÜSADERESİNE" ibaresinin çıkartılması ve yerine "dosyada delil olarak saklanılmasına" ibaresinin eklenilmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul