KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2009/11913 E., 2010/561 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2010
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
.......
Dava, tarımsal faaliyetinin kesintisiz olarak devam ettiğinden bahisle....... tabi çalışma sürelerinin dışlanması suretiyle, 19.12.1989 ile 06.11.2003 tarihleri arasında....... sigortalılığının geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir
Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, bozmaya uyularak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, 01.09.1988 tarihi itibariyle resen ...... sigortalısı olarak tescil edilmiş ve faka..... tabi çalışmaları nedeniyle 18.12.1989 tarihli terk işlemi yapılmış olduğundan, açılan bu dava ile; terk verilen tarihten sonraki dönem yönünden de tarım .....sigortalısı olduğu isteminde bulunmuş olup, bozma kararı ile, davacının 506 sayılı Kanuna tabi çalışmaların sonunda tarımsal faaliyetinin varlığını gösteren delillerin toplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmişse de;
bozma kararının içeriği esas alınmaksızın, hizmet aktine dayalı çalışmaların sona ermesinden sonraki dönem bakımından kayıt tarihi (01.10.1991) itibariyle yeniden 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olarak kabul edilmesi gerekirken, dosya kapsamındaki soyut beyanlara dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
./..
-2-
Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
.....
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2009/11913, K. 2010/561, 21 Ocak 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama