Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/2933 K.2012/7634

Dava, trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya - ölen sigortalı için yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtilen gerekçe ile, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davaya konu trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya yapılan 4200,48 TL sosyal sigorta yardımının, davalı sürücünün %25 kusuruna isabet eden kısmı ile, bunun, masrafların sarf-ödeme tarihi ile, sigorta şirketi tarafından Kurum’a yapılan ödeme tarihi arası dönem için hesaplanacak yasal faizinin, davadan önce Kurum’a ödendiği gözetildiğinde, davanın esasına ilişkin olarak, Mahkemece verilen ret kararı isabetli olduğu anlaşılmıştır.

3- 03.12.2010 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3/2. maddesinde “Müteselsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur.” hükmünün öngörülmesi karşısında, inceleme konusu somut davada, davalılar yönünden ret sebebinin ortak olması gözetilerek lehlerine tek avukatlık ücretinin hüküm altına alınması gerekirken, her bir davalı lehine ayrı ayrı avukatlık ücretinin takdir edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.