Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2016/7670 K.2016/10249

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davacı kurum ile davalılardan ... ve ... vekillerinin temyiz itirazları yönünden;

Hüküm iş mahkemesi tarafından verilmiş olup, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre, iş mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda hüküm, 24.03.2015 tarihinde davacı Kuruma, 23.03.2015 tarihinde davalılar S... ve ... vekiline yöntemince tebliğ edilmiş, temyiz ise, davacı Kurum vekili tarafından 21.05.2015 tarihli dilekçe ile, davalılar S... ve ... vekili tarafından ise 06.07.2015 tarihli dilekçe ile vuku bulmuştur. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi geçmiştir.

O hâlde, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davacı ve davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinin süre aşımı yönünden REDDİNE,

2-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile, davalı ... Hesabının, Kurumun rücu alacağından sorumluluğunun poliçede yazılı limit ile sınırlı olduğunun hükümde gözönünde bulundurulmaması isabetsizdir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince temyiz edenin sıfatına göre düzeltilerek onanmalıdır.