Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2021/9768 K.2022/14175

Bölge Adliye Mahkemesi : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi No :

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... A.Ş. vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince davalı ... A.Ş. vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ve davalı ... A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin iş kazası geçirerek sürekli iş göremezliğe uğradığı iddiasıyla 10.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili 03/02/2020 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 72.152,49 TL ye çıkarmıştır.

II-CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; 1-Davalı ... ... Ticaret Ltd. Şti. yönünden maddi ve manevi tazminat talebinin reddine, 2-Diğer davalı yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, A) 72.152,49 TL maddi tazminatın kabulü ile bu miktara kaza tarihi olan 28/01/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, B) 10.000,00 TL manevi tazminatın kabulü ile bu miktara kaza tarihi olan 28/01/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nin 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmün 1. maddesinde “davalı ... ..Şti. “ yönünden maddi-manevi taleplerinin reddine (esasen bu ret esasa ilişkin olmayıp husumet yönünden reddi içermektedir) karar verildiğini, devamında ise hükmün 9. maddesinde aleyhlerine toplam 13.579,82 TL. vekalet ücretine hükmedildiğini, Yerel Mahkeme kararının her iki yönü ile usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu aykırılık sebebi ile Yerel Mahkeme kararı taraflarınca süresi içerisinde ve harçları yatırılmak kaydıyla istinaf edildiğini,

ancak Yerel Mahkemece haklarında istinaf formu düzenlenmediği gerekçesi ile İstinaf Mahkemesince istinaf taleplerinin değerlendirilmediğini, bu konudaki tavzih taleplerinin ise İstinaf Mahkemesince 28.06.2021 tarihli karar ile “Yargıtay’da temyiz yolu açık olmak üzere” reddedildiğini,

Davalı....... Şti vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkil şirketin asıl işveren sıfatının bulunmadığını, diğer davalı ile müvekkil şirket arasında yapılan asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, diğer davalı ile müvekkil şirket arasında yapılan sözleşme ile söz konusu işin, diğer davalıya devredildiğini, dolayısıyla varsa bile davacının alacak taleplerinden müvekkil şirketin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını,

aynı zamanda davacının dava dışı ... bünyesinde sigortalı olduğu tarihte iş kazasının meydana geldiğinin ... kayıtlarından anlaşılmış olup adı geçen şirket ile müvekkil şirket arasında herhangi bir ilişkinin olduğunun ispata yarar hiçbir delil ve belgenin olmadığını, bu halde, asıl olarak müvekkil yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının çalıştığı süre boyunca tüm eğitimlerinin eksiksiz olarak kendisine verildiği ve bu eğitimlerin zorunlu tutulduğunun dosya kapsamında sabit olduğunu, buna rağmen müvekkilin sorumluluğuna gidilmesinin hukuka aykırılık teşkil ettiğini,

şantiye sahasında B sınıfı ve C sınıfı iş güvenliği uzmanlarının çalıştırıldığı, bu kişilerce etkin denetlemeler yapılmış, bütün bunların İsg defterlerine tutulduğunu, müvekkil yönünden hatalı olarak tespit edilen %80 kusur oranının kabul edilemeyeceğini, davacının hesaplamalara esas alınan ücret miktarının hatalı olduğunu, davacı lehine talebi doğrultusunda 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiğini, anılan miktarın belirlenmesi açısından Mahkemece hangi hususların dikkate alındığı ve hangi kıstaslara dayalı olarak miktarın belirlendiğinin taraflarınca anlaşılamadığını,

üstelik davalı tarafından manevi zarara uğradığına ilişkin hiçbir delil ve belge ibraz edilmemesinin yanı sıra; bu hususta doya kapsamında yeterli bir açıklamaya dahi yer verilmediğini, gerekçelendirilmeyen manevi tazminat alacağının reddine karar verilmesini beyanla kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

V- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Eldeki dosyada; İlk Derece Mahkemesinin 25/09/2020 tarihli ve 2018/802E.- 2020/276K. sayılı gerekçeli kararının davacı vekiline 25/11/2020 tarihinde e-tebliğ edildiği, davacılar vekilinin 08/12/2020 tarihinde istinaf harç ve masraflarını yatırarak istinaf başvurusunda bulunduğu, ancak Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf talebi incelenmeksizin sadece davalı....... Şti vekilinin istinaf istemi hakkında hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve temyiz itirazlarının sair yönleri bu aşamada incelenmeksizin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen hüküm bozulmalıdır.