Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/12474 K.2023/12979

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, 07.01.2013 tarihinde meydana gelen iş kazası sonrası davalı ... tarafından müvekkili davacı Şirket aleyhine açılan tazminat davasında, bilirkişi raporlarında belirlenen davalı işçi ...'nün 19,2 oranındaki “sürekli İş görmezlik” oranına itiraz ettiklerini, bu itirazın Kurum tarafından kabul edilmediği, davalı işçinin “sürekli iş görmezlik” oranının belirlenen yüzdeden çok daha az olduğunu, sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili, davalının 07.01.2013 tarihinde meydana gelen iş kazasında yaralandığını, sürekli iş göremezlik oranının doğru belirlendiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, yersiz olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; Kocatepe Sosyal Sağlık Kurulu Raporu, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu Raporu, Adli Tıp 2. Üst Kurulu Raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davalı ...'nün maluliyetinin % 22,0 oranında olduğunun tespit edildiği anlaşıldığından davanın kabulüne, davacının 07.01.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası neden ile uğramış olduğu maluliyet oranının E Cetveline göre 22,0 olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, Mahkemece verilen kararda bilirkişi raporundaki orana itiraz ettiklerini, raporun gerçeği yansıtmadığını beyan ederek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Davalı Kurum vekili, Kurum tarafından belirlenen oranın % 19,2 olduğunu, Mahkemece belirlenen oranı kabul etmediklerini, davacının açmış olduğu davanın reddine karar verilmesi gerektiğini beyan ederek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında: İlk Derece Mahkemesi kararının; dava dosyası kapsamında mevcut maddi delillere uygun, yasal ve hukuksal gerekçelere dayandığı, delillerin takdirinde herhangi bir isabetsizlik ve kamu düzenine aykırı bir halin varlığının tespit edilemediği ancak davacının talebinin dışında ve aleyhine sonuc doğuracak şekilde karar verildiği belirtilerek davacı ve davalı Kurum vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüne, Kahramanmaraş 1. İş Mahkemesinin 19.12.2022 tarih ve 2019/321 Esas, 2022/341 Karar sayılı ilamının HMK'nin 353/1-b maddesinin (2) numaralı alt bendi uyarınca kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davalı ...'nün 07.01.2013 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 19, 95 nci maddeleridir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,