Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/12984 K.2024/5684

Taraflar arasındaki iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalı işveren nezdinde tır şoförü olarak çalıştığını ve Rusya'ya gittiği esnada meydana gelen iş kazası nedeniyle ağır şekilde yaralandığını, geçici ve kalıcı olarak iş göremezliğe maruz kaldığını, müvekkilinin olay nedeniyle hiçbir kusurunun bulunmadığını, müvekkilinin alınan sağlık kurulu raporunda engel oranının % 47 olarak belirlendiğini, iş kazası oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmeyen önlem ve tedbirlerini almayan davalı işverenin tam kusurlu olduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000,00 TL maddi tazminatın ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili şirkette tır şoförü olduğunu, kaza olayının olduğu tarihe kadar 2 ay 15 gün çalıştığını, bu süreç zarfında Rusya'ya iki defa gidip geldiğini, 3 üncü kez gittiğinde kazanın meydana geldiğini, davacının kullandığı aracın lastiğini tamir ettiği esnada yolda seyir halinde olan Rus Gamaz marka aracın tekerleğinin jantı ile birlikte araçtan fırlayıp yol kenarında tamir yapmakta olan davacıya çarpması sonucu kazanın meydana geldiğini ve davacının olayda yaralandığını, olayda müvekkili davalı şirketin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davacının kusurlu olduğunu,

aracı emniyetli bir otoparka çekmediğini, kendi insiyatifi ile karar verdiğini, davacının kazadan sonra tüm masraflarının davalı şirket tarafından karşılandığını, davacının geçirdiği iş kazasının hayatın olağan akışı içinde meydana gelebilecek tesadüfi bir olay olduğunu, bu kazada davalı işverenin sorumluluğundan söz edilemeyeceğini belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile "...Davanın kabulü ile 1-)Taleple bağlı kalınarak 17.869,12 TL maddi tazminat alacağının kaza tarihi olan 17.01.2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte,

2-)20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 17.01.2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, davalıdan alınarak davacıya ödenmesine..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı şirket vekili özetle; yapılan ödemelerin dikkate alınmadığın, kusurlarının bulunmadığını, illiyet bağının kesildiğini, kusur bulunsa dahi özel indirim yapılması gerektiğini, olayın sıradışı olduğunu belirterek kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, kusura ilişkinin değerlendirmenin yerinde olduğu, sürekli iş göremezlik oranının tespiti ve sonrasında ki hesap raporunun denetime elverişli ve uygun olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; istinaf aşamasında ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, iş kazasına maruz kalan sigortalının maddi ve manevi tazminata hak kazanıp kazanamadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve devamı maddeleri ile 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 ve 16 ncı maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4 üncü maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı şirket vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,