KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2023/2786 E., 2024/11133 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2021/1106 E., 2022/1863 K.
- Karar
- Esastan Ret
- İlk derece mahkemesi
- Konya 3. İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/11 E., 2020/213 K.
Karar Metni
757 kelime·4 dk okuma·11 bölüm
Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili, müvekkilinin Selçuklu Belediye Başkanlığı tarafından ihalesi yapılan Konya Selçuklu Belediyesi mücavir alanlarında "Asfalt, Asfalt Mamülleri, Kaplama ve Yama Yapılması" işini üstlendiğini, bu iş için ilgili kurumla 26.03.2012 tarihinde sözleşme yapıldığını, fatura ve belgeler incelenmeden yapılan tespitle asgari işçilik eksik prim tahakkuku yapıldığını, bu iş için tespit edilen işçilik oranının çok yüksek olduğunu, bahse konu işin bir kısmını müvekkilinin kendi işçileri ile yaptığını bir kısmını ise sabit işyeri numarasında yer alan daimi işyerinde çalıştırmış olduğu işçilere yaptırıp dahili fatura düzenlediğini,
bir kısmını ise taşeronlar aracılığıyla başka firmalara yaptırıp yapılan işlere ilişkin faturalar düzenlendiğini, belirlenen asgari işçilik oranını kabul etmediklerini belirterek, asgari işçilik oranının tespitini, aksine Kurum işleminin iptalini, müvekkilince ödenen 11.175,22 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili, Kurum müfettişleri tarafından tanzim edilen 26.08.2019 tarih ve 93207/18/ÎR/18 sayılı inceleme raporuna istinaden işyeri için eksik bildirildiği tespit edilen 5.609,55 TL 'lik fark prim borcu tahakkuk ettirilerek davacıya tebliğ edildiğini, davacının itirazının Komisyon tarafından reddedildiğini, 5510 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi uyarınca işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla, davanın reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kabulüne, SEL.011 pozu için uygulanması gerekli asgari işçilik oranı %12, diğerleri için %4 olarak tespiti ile davacı tarafından Kurum hesabına yapılan 11.175,22 TL ödemenin sarf ödeme tarihlerinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davalı Kurum vekili, Kurumda 4 4211 01 01 1132544 042 21-60 sicil sayılı dosyada işlem gören Selçuklu Belediyesi mücavir alanlarında “Asfalt, Asfalt Mamulleri, Kapama ve Yama Yapılması” işini yüklenen davacının, Kurum müfettişleri tarafından tanzim edilen 26.08.2019 tarih, 93207/18/İR/18 sayılı Asgari İşçilik İnceleme Raporuna istinaden işyeri için eksik bildirildiği tespit edilen 5.609,55 TL fark prim borcu tahakkuk ettirilerek davacıya tebliğ edildiği, davacı tarafından söz konusu ödeme emrine itiraz edildiği ve Kurum bünyesinde bulunan Prim İtiraz Komisyonu tarafından davacının itirazının reddedildiği,
davacının Kurum işleminin iptali için bu davayı açtığı ve Mahkemece dosyaya eklenen 12.03.2020 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiği, Mahkemenin vermiş olduğu kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu, 5510 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesinde sigorta müfettişleri ve kamu idarelerinin kendi denetim elemanları tarafından tutulan tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğu gerekçeleriyle, Mahkemece verilen kararın kaldırılması talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B.Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, asgari işçilik oranının tespiti, Kurum tarafından prim borcu çıkarılmasına ilişkin Kurum işleminin iptali ile Kuruma yapılan ödemenin iadesi istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 85, 86 ncı maddeleridir.
3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2023/2786, K. 2024/11133, 18 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama