Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/5123 K.2023/6899

Taraflar arasında görülen yol ve yemek yardımlarının prime esas kazanca dahil olmadığının tespiti ile yasal faiziyle tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili, davacı şirketin 01.01.2008 -31.12.2008 tarihleri arasında ... Doktor Sadi Konuk Eğitim Araştırma Hastanesi bünyesinde faaliyet yürüttüğünü, anılan işler nedeniyle sigortalılara ödenen yol ve yemek yardımlarının prime esas kazanca dahil olmadığını, kurum tarafından sigorta primine esas kazanca dahil edildiğini belirterek, yol ve yemek yardımlarının 506 sayılı Kanun'un 77/2 maddesi kapsamında prime esas kazanç niteliğinde olmadığının tespiti ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla yol ve yemek yardımı için ödenen 1.000,00 TL'nın her aya ilişkin primin kuruma yatırıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; husumet itirazında bulunduklarını, müvekkili kurumca yürütülen işlemlerde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını beyanla, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Sağlık Bakanlığı ...

Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi ile davacı şirket arasında imzalanan sözleşmede hizmetin 190 kişi ile görüleceğinin belirtilmesine davacı vekili tarafından sunulan belgeler arasında tarihi anlaşılabilen ve az sayıdaki işçiye ait olan fotokopi şeklindeki bordrolar bulunduğu,bazı bordroların hangi tarihe ait olduğunun sunulan belgelerden anlaşılamadığı, öte yandan tarihi anlaşılabilen bordrolarda yol ve yemek yardımına ilişkin açık bir ifade bulunmadığı, ek gelir şeklinde belirtilen kısmın ise yol ve yemek yardımına ilişkin olup olmadığı,

bu yardımlara ilişkin ise ne kadarının yol ne kadarının yemek yardımına ilişkin olduğunun da şüpheden uzak şekilde ortaya koyacak bir delil ibraz edilmediği ve mevcut durum itibarıyla davacı şirketten yersiz prim tahsil edilip edilmediğinin hesaplanmasının olanaksız olduğu anlaşılmakta olup, çalıştırdığı işçilerle ilgili kayıtları usulüne uygun olarak düzenlemek ve muhafaza etmek zorunda olduğu açık olan davacı şirketten davalı idarenin uyuşmazlık konusu dönemde yersiz prim tahsil ettiğinin ispatlanamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkil şirketin muhtelif illerde kamu idarelerine hizmet işi yapan bir şirket olduğunu, anılan işler nedeniyle sigortalılara ödenen yol ve yemek yardımlarının sigorta primine esas kazanç niteliğinde olmadığını, dosyaya süresinde sunulan mevcut bordroların dönemleri belirli ve yazıları okunaklı olup idari ve teknik şartnameler ile birlikte değerlendirildiğinde ek gelir olarak gösterilen kalemlerin yol ve yemek yardımları olduğunu mahkemenin eksik inceleme sonucunda reddine yönelik verilen kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek, davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı kendisine verilen kesin süre içerisinde delilerini ibraz etmediğinden kurumca yersiz prim tahsil ediliğini ispat edemediği, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, yol ve yemek yardımlarının prime esas kazanca dâhil olmadığının tespiti ile Kurumca haksız olarak tahsil edilen primlerin yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanunun ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,