Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/5801 K.2023/6319

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıların murisi Kasım Sütçü'ye ait inşaat alanında 07.09.2013 tarihinde iş kazası geçirdiğini, kazaya bağlı iş kazası kolundan gelir bağlanması için 27.01.2014 tarihinde Kuruma talepte bulunduğunu, davalı Kurum tarafından 01.06.2015 tarihli cevabında davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %10'un altında kalması sebebiyle gelir bağlanamayacağının bildirildiğini, Elazığ İş Mahkemesinin 2015/633 Esas sayılı dosyasından yapılan yargılamada Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu ile Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınan raporlarda ise sürekli iş göremezlik derecesinin % 30 olarak belirlendiğini,

alınan raporlar gereğince Kuruma 14.06.2021 tarihinde yeniden müracaat edildiğini, ancak Kurum tarafından davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranın % 8,2 olduğuna karar verildiğinden, talebinin reddedildiğini belirterek davacının maluliyet oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kasım Sütçü mirasçıları vekili cevap dilekçesinde; Kurum tarafından tespit edilen maluliyet oranı ile ATK tarafından belirlenen oran arasında çok fark olmasının çelişki yarattığını, davacının maluliyetini etkileyen ve kaza ile illiyet bağını kesen diğer sebeplerin araştırılarak buna göre rapor düzenlenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı Kurum tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulüne, ... T.C. nolu davacı ...' in 07.09.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeni ile çalışma ve meslekte kazanma gücünü 27.02.2020 tarihli ATK Genel Kurulu raporuna göre %30 oranında kaybetmiş olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kasım Sütçü mirasçıları vekili istinaf dilekçesinde; davalı Kurum tarafından belirlenen maluliyet oranı ile ATK tarafından belirlenen maluliyet raporları arasında çok bariz fark olduğunu, dört katı kadar artışın olağan olmadığını, raporlar arasındaki bu ciddi ve anlaşılmaz farkın araştırılmadığını, mahkemece ara kararlar yerine getirilmeden hüküm kurulduğunu, alelacele karar verildiğini ileri sürmüştür.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; yerel mahkemece raporlar arasındaki çelişki giderilmeden, müstakilen inceleme yapılmadan hüküm kurulmasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davalı Kurum vekilinin ve davalı Kasım Sütçü mirasçıları vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1. maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kasım Sütçü mirasçıları vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının maruz kaldığı iş kazası sebebiyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, özellikle Yüksek Sağlık Kurulunca yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu, 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporlardaki belirlemeler arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu,

2. Üst Kurulunca düzenlenen 27.02.2020 tarih ve 373 sayılı raporla giderildiği anlaşılmakla ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekili ile davalı Kasım Sütçü mirasçıları vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR