Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/8456 K.2023/10455

Taraflar arasındaki sigorta prime esas kazançlarının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirkete ait Maden ocağında iş makinası operatörü olarak 02.04.2006 tarihinden iş akdinin davalı işveren tarafından feshedildiği 07.03.2016 tarihine kadar aralıksız çalıştığı, davacı en son net aylık 2.400,00 TL ücretle çalışmış ise de tüm çalışma süresi boyunca sigorta primlerinin asgari ücret ile her ay hak edilen fazla çalışmaların bir kısmı üzerinden davalı tarafça ödenmiş olduğu, davacının bir kısım alacaklarının tahsili amacıyla ...

3. İş Mahkemesi'nin 2016/246 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığı, dava sonunda davacının en son aylık ücretinin 2.400,00 TL olduğunun ispatlanmış olduğu, yine bu dava sonunda fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarının eksik ödendiğinin belirlenmiş olduğu,

dolayısıyla davacının davalı işyerinde çalıştığı 9 yıl 10 ay 10 günlük kıdem süresince davacının sigorta primlerine esas kazançları almakta olduğu ücretinden ve diğer haklarından düşük gösterildiğinden davacının hak kaybına uğramış olduğu iddiasıyla davacının 02.04.2006 - 07.03.2016 tarihleri arasındaki sigorta primine esas teşkil edecek kazançlarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep edilen hizmet tespiti süresi için dava açma süresi olan 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu, davanın hak düşürücü süre yönünden ve husumet yönünden reddi gerektiği, davalı işyerinde Kurumca yapılmış herhangi bir tespit ve inceleme mevcut olmadığından çalışma günlerinin, ücret ve eklerinin deftere işlendiği şekilde Kuruma bildirilip bildirilmediğinin bilenemediği, davanın sadece tanık beyanları ile ispatının mümkün olmadığı, davacının işyerinde ayda 30 gün çalışmasını gösterir yazılı bilgi ve belge ibraz etmesi gerektiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... İnşaat Taah. Müt. Madencilik San. Tic. Ltd.

Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait işyerinde 27.04.2006 tarihinden 07.03.2016 tarihine kadar çalıştığı, 07.03.2016 tarihinde işten ayrılan davacının kendi el yazısı ile yazdığı ve imzaladığı ibranameyle tüm alacaklarını aldığını belirterek dava dilekçesindeki taleplerini de ibranamede tek tek sayarak imzaladığı, aldığı ücretin bordroda gösterilen gibi olduğu, fazla mesai yaptığı zaman bordrolardan anlaşıldığı üzere her aya denk gelen ücretlerini eksiksiz aldığı,

ara dinlenmelerini eksiksiz yaptığı, hangi bayramlarda çalışıp çalışmadığı ve izin ücretlerinin ne şekilde alındığı hususlarının davalı tarafından beyan edildiği, davacının her ay ücretini ve fazla mesai ücretlerini banka yoluyla aldığı ve tüm bordrolarında imzasının mevcut olduğu ve davacının imzaladığı ücret bordrosuna herhangi bir itiraz veya ihtirazı kayıt koymadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; 09.06.2022 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda ve banka kayıtlarıyla ispatlanan dönem yönünden davacının, davalı işyerinde 07.10.2010 - 07.03.2016 tarihleri arasındaki Kuruma bildirilmesi gereken prime esas kazanç tutarının;

07.10.2010 - 31.12.2010 tarihleri arasında brüt 1.533,93 TL,

01.01.2011 - 30.06.2011 tarihleri arasında brüt 1.606,54 TL

01.07.2011 - 31.12.2011 tarihleri arasında brüt 1.688,23 TL

01.01.2012 - 30.06.2012 tarihleri arasında brüt 1.788,07 TL

01.07.2012 - 31.12.2012 tarihleri arasında brüt 1.896,99 TL

01.01.2013 - 30.06.2013 tarihleri arasında brüt 1.973,84 TL

01.07.2013 - 31.12.2013 tarihleri arasında brüt 2.060,37 TL

01.01.2014 - 30.06.2014 tarihleri arasında brüt 2.160,21TL

01.07.2014 - 31.12.2014 tarihleri arasında brüt 2.287,28 TL

01.01.2015 - 30.06.2015 tarihleri arasında brüt 2.423,43 TL

01.07.2015 - 31.12.2015 tarihleri arasında brüt 2.568,65 TL

01.01.2016 - 07.03.2016 tarihleri arasında brüt 3.322,00 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuşlardır. B.İstinaf Sebepleri: Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin geçtiği, davacının davalı işyerinde çalıştığına ilişkin kayıt bulunmadığı, eylemli çalışmanın ispat edilmesi gerektiği, davacının çalıştığını belge ve kayıtlarla ispat etmesi gerektiği, davaya Kurumun neden olmadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; tamamen tanık anlatımlarını esas alan işçilik alacakları dosyasına göre hüküm kurulduğu, hak düşürücü sürenin nazara alınmadığı, yazı delil ya da yazılı delil başlangıcı bulunmadığı, davacının ücret bordrolarında imzasının bulunduğu iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 2010 yılından önceki dönem yönünden davanın neden reddedildiğinin anlaşılamadığı, davalı işverenin banka kanalıyla ödeme yükümlülüğüne rağmen elden ödemeler yaptığı, kendisine yapılan ödemelerin başka çalışanlara ait banka hesapları üzerinden yapıldığı, bildirilen tutarların davacının yaşı, tecrübesi ve yaptığı işe uygun olmadığının açık olduğu iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının taraflarca istinaf edilmeksizin kesinleşen alacak dosyasında 2010 - 2015 yılları arasında maaşın bir kısmının bankadan, bir kısmının da yine bankadan ancak başka bir hesaptan yatırıldığını beyan ettiği, davacıya iş aktinin feshi sonrası banka kanalıyla ve ayrıca elden kıdem tazminatı ödemesi yapılmış olup yapılan ödeme miktarına bakıldığında ödemenin davacının son ücreti konusundaki beyanını doğruladığı, ayrıca incelenen banka kayıtlarında davacıya maaş adı altında, N.Y açıklamasıyla ve bankamatik üzerinden ödemeler yapıldığı,

bu ödemelerde nazara alındığında Mahkemenin 07.10.2010 - 07.03.2016 dönemi yönünden vermiş olduğu tespit kararının da dosya kapsamına uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davacı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili ile davacı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuşlardır.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; davacının davalı nezdinde hizmet akdine tabi olarak çalıştığı dönemdeki prime esas kazançların tespiti davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR