Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2023/868 K.2024/5059

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekillerinin miras bırakanının çalışırken 28.02.2016 tarihinde düşerek olay yerinde vefat ettiğini, davalı şirketlerin çalışma sahasında gerekli önlem ve denetimleri almayarak davacı müvekkillerinin miras bırakanının ölümüne sebebiyet verdiğini, dava konusuna neden olan iş kazası davalıların iş güvenliği kurallarına uymamak, gerekli önlem ve tedbirleri almamalarından kaynaklandığını belirterek,

davacı ... için 20.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... ... için 18.553,71 TL maddi tazminat ile 20.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... ... için 37.312,67 TL maddi tazminat ile 20.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... ... için 55.731,45 TL maddi tazminat ile 20.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 200,00 TL maddi ile 20.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 10.118,00 TL maddi tazminat ile 20.000,00 TL manevi tazminatın davacı eş ... için 160.728,64 TL maddi tazminat ile 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıların miras bırakanı maktul ...'in davalılardan ZTA İnşaat Yönetim A.Ş'nin işçisi olduğunu, müvekkilinin ZTA inşaatın çalıştığı şantiyedeki işin asıl işvereni olduğunu, murisin ... yanı ...

Kadıköy İstanbul adresinde çalışırken 28.02.2016 tarihinde saat 13.00 sularında inşaat halindeki binadan düştüğünü ve olay yerinde vefat ettiğini,davalılardan ZTA İnşaat ile davalı müvekkil şirket arasında akdedilen 07.10.2016 tarihli ibraz edilen sözleşmede ''Firma, şantiye sahası ve trafik yollarında meydana gelen iş kazası, trafik kazalarında üçüncü şahıslara, işçilere, emniyet ve jandarma teşkilatına ve adliyeye karşı muhatap ve sorumlu olacaktır, kazaların her türlü maddi ve manevi sorumluluğu, tazminat, ceza ve diğer masrafların bedelleri tamamen firmaya ait olduğunu,

bunların hiçbir şekilde işverene yüklenemez...'' maddeleri gereği tüm iş güvenliği vb. önlemlerin alınmasının diğer davalı şirkete ait olduğunu, davalı şirketin çalışma sahasında gerekli önlem ve denetimleri almayarak, davacı miras bırakanın ölümüne sebebiyet verdiğini, davaya konu olan iş kazası davacının asıl işveren olan davalı ... firmasının iş güvenliği kurallarına uymamak, gerekli önlem ve tedbirleri almamalarından kaynaklanmış olup bu sebeple davacı murisin ölümünden dolayı sorumlu olduğunu beyanla;davalı müvekkil şirketin davaya konu olayda hiçbir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, davalı ... İnşaat San. ve Tic. A.Ş.in % 80 oranında kusurlu olduğu, bu kusurun %40'ı davalı asıl işverene ve %40'ı davalı alt işverene ait olduğunu, ... İşçi ...'in %20 oranında kusurlu olduğu kabulünden hareketle;" Açılan davanın kısmen kabul, kısmen reddine,

1-Davacı ... için 34.451,02 TL, davacı ... ... için 11.245,95 TL, davacı ... için 7.526,26 TL, davacı ... ... için 3.743,92 TL, davacı ... için 2.041,69 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 28.02.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, davacı ... yönünden maddi tazminat talebinin reddine,

2-Davacı ... için 30.000,00 TL, davacı ... ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 20.000,00 TL davacı ... için 20.000,00 TL,davacı ... için 20.000,00 TL, manevi tazminatın kaza tarihi olan 28.02.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, .." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar istinaf dilekçesinde özetle; davalı şirketlerin çalışma sahasında gerekli önlem ve denetimleri almayarak davacıların miras bırakanının ölümüne sebebiyet verdiklerini, davacıların çok erken yaşta babalarını ve eşini kaybettiğini, bunun maddi ve manevi telafisi hüküm altına alınan meblağlardan çok daha fazla olduğunu, manevi tazminatların düşük olduğunu, maddi tazminata ilişkin hesaplamanın eksik ve yanlış yapıldığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; olayda davalının kusurunun olmadığını, davalı şirket tarafından çalıştırılan işçilerin işin niteliğine uygun kişiler arasından seçilmekte ve seçilen kişilere işin gereğine uygun tüm eğitimler verildiğini, yapılan işin taşıdığı özelliklere uygun olarak sahanın her yerinde uyarı levhaları bulunduran ve çalışanlarının tamamına iş güvenliği talimatı ve taahhütnamesi ile kişisel koruyucu donanım da tevdi eden davalı şirketin açıklanan sebeplerle vuku bulan elim kazada hiçbir kusuru bulunmadığını, davalı şirket işçi sağlığı yönünden alınması gereken tüm tedbirlere riayet ettiğini,

gerek yasal mevzuat gerekse de yerleşik Yargıtay içtihatları doğrultusunda üzerine düşen tüm sorumlulukları yerine getirdiğini, söz konusu kazanın meydana gelmesine müteveffanın dikkatsizliği sebebiyet verdiğini, davalı şirket her ne önlemi alırsa alsın işbu kazaya engel olamayacağından kaçınılmazlık durumunun evleviyetle irdelenmesi gerektiğini, ücretin hatalı belirlendiğini, davacı tarafça ıslah dilekçesinde faiz talep edilmediği halde faize hükmedildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

Davalı ... İnşaat şirketi vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi tarafından tespit edilen kusur oranlarının hatalı olduğunu, hükmedilen tazminatların fahiş olduğunu, maddi tazminata ilişkin yapılan hesaplamaların kabul edilemez olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne dair İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden kanun'a aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... İnşaat şirketi vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi

3. Değerlendirme A) Taraf vekillerinin maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden; 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

B) Taraf vekillerinin manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden; miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre davacı vekilince dava dilekçesinde davacı eş yönünden 30.000,00 TL, diğer davacı çocuklar yönünden 20.000,00TL manevi tazminat talebinde bulunduğu İlk Derece Mahkemesi kararında davacıların manevi tazminat taleplerinin kabulüne karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda anılan kararı ile manevi tazminat alacağı yönünden taraf vekillerinin istinaf isteminin esastan reddine karar verdiği gözetildiğinde, her bir davacı yönünden ayrı ayrı olmak üzere kabulüne ve reddine karar verilen tazminat miktarlarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından taraf vekillerinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.