Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2023/869 K.2024/4234

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu("YİDK") kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “MUDUPLUSLİGHT” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, 2018/98625 numarasını alan başvuruya davalı şirket tarafından "MUDO" asıl unsurlu markalara dayalı olarak itiraz edildiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından itirazın kabul edilerek marka başvurularının reddine karar verildiğini, bu karara müvekkilince yapılan itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili başvurusundaki "light" ibaresinin, müvekkilinin ürettiği aydınlatma ürünlerini tasvir ettiğini, dolayısıyla başvurudaki asli unsurun "muduplus" ibaresi olduğunu,

bu ibare ile davacı markalarının karıştırılma ihtimallerinin bulunmadığını, dava konusu YİDK kararında benzerlik değerlendirmesinin "mudu" ve "mudo" ibareleri üzerinden yapılmasının doğru olmadığını, davalının “mudo” ibaresini yıllardır kullanmasının tüketicilerin markaları karıştırma ihtimalini ortadan kaldırdığını, davalının giyim ve ev mobilya sektöründe tanınmış olduğunu, müvekkilinin ise aydınlatma sektöründe faaliyet gösterdiğini ve sadece internette satış yaptığını,

tarafların hitap ettikleri tüketicilerin farklı bulunduklarını ileri sürerek TÜRKPATENT YİDK'nın 04.11.2019 tarih ve 2019-M-9481 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin tek başına bir anlam ifade etmeyen “mudo” ibaresini oluşturup yoğun emekler ile tanınmış marka haline getirdiğini, bu ibareyi esas unsur olarak içeren birçok marka tescillerinin olduğunu, marka kapsamlarının da benzer bulunduğunu, marka işaretlerinin de benzer olmaları karşısında tüketicilerin taraf markalarını karıştıracaklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 2018/98625 sayılı "mudupluslıght" ibareli marka başvurusu ile davalı şirketin mesnet markaları arasında işaret benzerliğinin bulunduğu, dava konusu markanın kapsamındaki mallar ile davalının markalarının kapsamındaki mallar/hizmetlerin aynı/aynı tür/benzer/ilişkili olduğu, buna göre markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, dava konusu YİDK kararının iptali şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda ve mahkemenin gerekçeli kararında, müvekkili başvurusunun asli unsurunun "muduplus" ibaresi olduğu kabul edilmesine rağmen iltibas değerlendirmesinin markaların ana unsurları üzerinden yapılmadığını, oysa markalar arasında karıştırılma ihtimalinin olup olmadığı hususunda yapılacak bir incelemede ana ve tali unsurların tespit edilmesi ve benzerlik incelemesinin bu unsurlar üzerinden yapılması gerektiğini,

davalı Şirketin seri markalarının hiç birisinde ''Plus'' ibaresi olmadığı halde benzerlik değerlendirmesinde ''Plus'' ibaresinin ayrık tutulmasının hatalı bulunduğunu, dosyada mevcut bilirkişi raporunda açıklananın aksine markalar arasında işitsel benzerlik olmadığını, taraf markalarının benzer bulunmadıklarını, redde mesnet markaların tanınmış olmalarının karıştırılma ihtimalini ortadan kaldırdığını, davalı markalarının aydınlatma grubu ürünlerinde tanınmış, öne çıkmış markalar olmadığını,

mahkeme kararının tüketici grubunun pratik gerçekleriyle bağdaşmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "mudupluslight" ibareli başvuru ile redde mesnet "MUDO" asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu(6769 sayılı Kanun)'nun 6'ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira başvuruda yer alan "plus" ve "light" ibarelerinin ayırt ediciliğe katkılarının olmadığı,

bunun dışında kalan "mudu" ibaresi ile "mudo" ibaresi arasında ise tek harf farklılığının olduğu ve bunun da başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dilekçelerindeki ve istinaf başvurusundaki nedenlerle, bilirkişi raporunda gerek yerel mahkeme kararında "mudupluslight" markasının tertip ve yazım tarzından ana unsurunun ''muduplus'' olduğunu kabul edilmiş olmasına rağmen benzerlik açısından değerlendirme sadece ''mudu'' üzerinden yapıldığını, davalının seri markalarının hiç birisinde ''plus'' ibaresi olmadığı halde benzerlik değerlendirmesinde ''plus'' ibaresinin ayrık tutulmasının hatalı olduğunu,

müvekkili markasının ana unsuru olan ''muduplus''ın telaffuzunda davalının markalarının MUDO ibareli markalarına yaklaşan işitsel bir benzerlik bulunmadığını, bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere işitsel benzerliğin görsel benzerlikle yeterli düzeyde desteklenmemesi halinde markaların benzer markalar olarak değerlendirilemeyeceğini, markaların benzer olmadığını, zayıf benzerliğin ise karıştırma ihtimali olduğu anlamına gelmeyeceğini,

MUDO mağazalarını hayatında bir kez gören ve alışveriş yapan bir tüketicinin ''muduplus'' veya ''mudupluslight'' ibaresini gördüğünde bu markanın MUDO mağazalarına ait olabileceğini düşünmesinin imkansız olduğunu, müvekkilinin aydınlatma grubu ürününde tanımış, öne çıkan bir marka olmadığını, zaten davalının MUDO markasının tanınmış olmasının markaların karıştırılma ihtimalini ortadan kaldırdığını, kendi adı Murat eşinin adı Duygu olan müvekkilin marka ismini oluştururken "mudu"'yu tercih etmesinin sebebinin davalı ... ile benzerlik kurmak değil eşine kompliman yapmak olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının başvuru markasının davalı markaları ile iltibas oluşturup oluşturmadığı, YİDK kararının yerinde olup olmadığı hususuna ilişkindir. Dava, davacının 2018/98625 "MUDUPLUSLİGHT" ibareli marka tescil başvurusuna karşı davalının MUDO ibareli markalarını mesnet göstererek iltibas ve tanınmışlık hukuki sebep ve vakıalarına dayanarak yapmış olduğu itirazın kabulü ve marka başvurusunun reddi üzerine davacının yapmış olduğu itirazın nihai olarak reddine dair TÜRKPATENT YİDK'nın 04.11.2019 tarih ve 2019-M-9481 sayılı kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun)'nun 6'ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,