KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2024/12090 E., 2025/2031 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2025
- Mahkemesi
- İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2022/704 E., 2024/2275 K.
- İlk derece mahkemesi
- Banaz 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/131 E., 2021/861 K.
Karar Metni
532 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı, davalı ve fer'i Müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalının.... plakalı aracında 28.11.2014 ile 10.02.2015 ve 02.04.2015 ile 20.12.2016 tarihleri arasında tır şoförü olarak aylık 1.9000,00 TL net ücret ve günlük 55,00 TL yol harcırah olmak üzere toplam 3.550,00 TL net ücret ile çalıştığının tespitini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili, astım hastası olduğu için aralıklı olarak davacının çalıştığını, davacının, çalışmalarını düzenli olarak bildirdiğini, aracını, davacının iddia ettiği çalışma tarihi olan 20.12.2016 tarihinden önce 28.11.2016 tarihinde sattığını beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili, kamu düzenine ilişkin yargılamada re'sen araştırmalar yapılması gerektiğini beyan ederek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının davalı ...'a ait 2.4941.01.01.1018772.064.02.92.000 sicil numaralı iş yerinde 08.08.2015 ile 07.09.2015 tarihleri ile 12.10.2015 ile 31.12.2015 tarihleri arasında günlük brüt 42,45 TL asgari ücret ile 01.01.2016 ile 28.11.2016 tarihleri arasında günlük brüt 54,90 TL asgari ücret ile çalıştığının tespitine; 28.11.2014 ile 10.02.2015, 02.04.2015 ile 07.08.2015 ve 08.09.2015 ile 11.10.2015 tarihleri arasında çalışmalar Kuruma bildirilmiş olduğundan bu tarihlere ilişkin talep ile fazlaya ilişkin talebin reddine dair karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 1-Mahkemece yeniden yargılama yapılmasının gerektiğini, 2- Çalışmalarının fiili olduğunu ve gerçek prime esas kazançlarının tespiti gerektiğini belirterek davanın kabulüne karar verilmesinin gerektiğini beyan etmektedir. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1-Mahkemece yeniden yargılama yapılmasının gerektiğini, 2- Davacının hizmetlerinin bildirildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesinin gerektiğini beyan etmektedir. Fer'i Müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davacının çalıştığına yönelik tanık beyanlarının yerinde olmadığını beyan ederek, kararının kaldırılmasına karar verilmesini beyan etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, hizmet tespiti ve prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/12090, K. 2025/2031, 17 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama