KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2024/15252 E., 2025/6172 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/362 E., 2024/1746 K.
- İlk derece mahkemesi
- Osmaniye 2. İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/226 E., 2023/101 K.
Karar Metni
482 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı iş yerinde 10.09.2014 tarihinde dilme operatörü olarak çalışmaya başladığını, 16.11.2017 tarihinde iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini, işe girdiği tarihten işten ayrılış tarihine kadar 3.000,00 TL maaş ile çalıştığını, ancak çalışmasının karşılığı olarak bankaya 1.576,00 TL yatırıldığını geri kalan 1.423,00 TL'nin ise elden verildiğini, sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden yatırıldığını beyanla fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla davacının işe giriş tarihinden işten çıkış tarihine kadar gerçek maaşına göre hizmet süresinin tespitine karar verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının dönem bordrolarında ki ücretten daha fazla ücret aldığını HMK'nın 200.maddesi gereğince yazılı delille ispat etmesi gerektiğini, davacının işten ayrılırken müvekkili şirketi ibra ettiğini, işbu ibranamede maaşının ne kadar olduğunun açıkça yazıldığını beyanla haksız ve hukuki dayanaktan yoksun ve aynı zamanda kötü niyetli davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dönem bordrolarında gösterilenden daha fazla olduğunu ispat etmesi için HMK'nın 200. maddesi gereğince yazılı delille ispatının gerektiğini, davanın yasal dayanağının 5510 sayılı Kanun'un 86. maddesi olduğunu, bu maddenin öngördüğü hizmet tespitine yönelik bu tür davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icap ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın reddine" karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/15252, K. 2025/6172, 17 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama