Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/1641 K.2025/950

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalılara ait ev işyerinde ev işçisi olarak çalıştığını, 05.01.2007 tarihinden çalışırken iş kazası geçirdiğini, 05.03.2009 tarihine kadar davalı işyerinde haftada 2 gün olmak üzere günlük yevmiye ile aralıksız çalıştığını, düzenli ve sürekli olarak gittiği ev işyerinde temizlik, cam silme, yemek pişirme, toparlama, alışveriş gibi bir evin ihtiyaçları için gereken her türlü işi sabah giriş saati belli olmakla akşam çıkış saati belirsiz olmak üzere çalıştığını, 05.03.2009 tarihinde iş güvenliği tedbirleri yetersiz olan evde camları silerken evin 3. katından

düştüğünü, ilk tedavisinin Antalya Eğitim ve Araştırma hastanesinde yapıldığını, kaza sonrası çok sayıda ameliyat geçirdiğini ve platinler takıldığını, bu kaza üzerine birçok ameliyat geçirmiş olmasına rağmen sağlığına tamamen kavuşamadığını, platinlerle yaşamaya başladığını, kaza ile ilgili Antalya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Muratpaşa Sosyal Güvenlik Merkezine 25.10.2013 tarih ve 17169900 no.lu şikayet dilekçesini verdiğini, Antalya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünde ifadesi alınarak tahkikat yürütülmüş, en son verilen rapora göre iş gücü kaybının %37,5 olduğunu, işveren tarafından,

ev işyerinde gerekli iş güvenliği önlemlerinin alınmaması ve iş alet edevatlarının iş güveliğine uygun halde bulundurulmaması nedeni ile ölümle burun buruna geldiğini, kazadan sonra müvekkiline maddi ya da manevi destek olunmadığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 50.000,00 TL nin davalılardan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar tarafından usulüne uygun davaya cevap verilmediği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..İstinaf dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 31.07.2021 gün ve 2021/10543 Esas, 2023/4107 Karar sayılı ilamı da bu yöndedir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından gerekçeli karar usulüne uygun olarak davacı tarafa 09.07.2023 tarihinde tebliğ edilmiş olup istinaf dilekçesi ise adli tatil hükümleri uygulanmayan iş bu dava için yasal süre geçirildikten sonra 06.09.2023 tarihinde verilmiş olmakla istinaf itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının sigortasız olarak çalıştığı işyeri olan evde pencereden düşerek ağır şekilde yaralandığı ve ameliyatlar geçirdiği için manevi tazminat talebiyle açtıkları davada, toplanan deliller, yapılan tespitler ve tüm dosya kapsamı uyarınca davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken Mahkemece reddine karar verildiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu nedenle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR