Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2024/4280 K.2025/4924

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı iş yerinde işçi olarak çalışmakta iken 31.3.2011 tarihinde işverene ait ... plakalı motosiklet ile ... kampüsü içinde yemek dağıtımı yaptığı sırada... plakalı aracın kendisine çarpması ile geçirdiği iş kazasında yaralandığını 1.000,00 TL maddi tazminatın kendisine ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle, davalı işvereninin iş güvenliğinin gerektirdiği eğitimleri ve koruyucu malzemeleri verdiğini, üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, şirketin kusuru bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; ''.. iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile işçi sağlığı ve işgüvenliği alanında uzman kişilerden seçilen trafik iş güvenliği uzmanlığına sahip bilirkişi kurulundan alınan raporlar ile yukarıda sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında dosyadaki tüm kusur raporları incelenmekle;

davadışı sürücü ...'nun trafik kazası olayında, idaresindeki otomobili ile seyri sırasında yola gereken dikkati vermemiş, aracıyla yol ve trafik durumu, görüş mesafesi ve aracının teknik donanımına göre hareket etmemiş, bahse konu gireceği alanda gelen araçların hız ile mesafelerini dikkate alması, ilk geçiş hakkını düz seyreden araca tanıması gerekirken, kaza mahalline kontrolsüz yanaşarak, sürücüler için kapalı alan teşkil eden park halindeki araçların arasından, kısa mesafeden ve kontrolsüzce motosikletlinin şeridine girerek kapatmasıyla karıştığı olayda;

dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle asli ve tamamen kusurlu olarak Mahkememizce kabul edilmiş, davacı ile davalı işverenin yaşanan kazadan dolayı kusurlu olmadıkları, bu bakımdan 12. Trafik İhtisas Dairesi 27.5.2014 tarihli raporunda varılan değerlendirmenin olayın oluş şekli ile örtüştüğü, bunun yanında dava dışı 3. Kişi olan ... ile davalı işveren arasında kusursuz sorumluluk sebeplerinden olan BK madde 55 kapsamında adam çalıştıran ilişkisi bulunmadığından davalı işverenin kusursuz sorumluluğunun da gündeme gelmeyeceği, bu yönü ile davalı şirkete atfı kabil kusur bulunmadığı anlaşılmış olup,

davacı talepleri bakımından tazminat şartları oluşmadığı kabul edilerek davanın reddine ..'' karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ".. davacının istinaf başvurusunun esastan reddine..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinde özetle. Trabzon 1. İş Mahkemesinin davalı işverinin kusursuz olduğunu kabul etmekte ise bu durumun hatalı olduğunu, davalı işverenin kazanın oluşumunda kusurlu olduğunu, mahkeme gerekçesinde Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/106 Esas sayılı dava kapsamında alınan kusur raporunu esas almakta ise de bunun doğru bir uygulama olmadığını, kabul etmemekle birlikte bir an için işverenin kusursuz olduğu kabul edilse dahi;

kusursuz sorumluluk ilkesi uyarınca da işverenin kazadan sorumlu tutulması gerektiğini, kusuru olmasa dahi iş kazalarında iş verenin sorumlu olduğunu vurguladığını, dava konusu olayda davacı motokurye olarak çalışmakta iken kaza ve yaralanma meydana geldiğini, motokurye olarak çalışan kişilerin ne denli tehlikeli bir meslek icra ettiklerinin herkesin malumu olduğunu, davalı iş veren de iş akdi ile birlikte davacıyı bu tehlikelere karşı korumayı taahhüt ettiğini, bu şartlar altında davalı iş verenin kazanın oluşumunda herhangi bir kusuru olmasa dahi,

kaza sebebiyle oluşan yaralanmadan sorumlu tutulması gerektiğini belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir. 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre kusur belirlemesinin dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına,

temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR