Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/11921 K.2026/217

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, babasından yetim aylığı aldığını, aylığının muvazaalı boşanma sebep gösterilerek Kurum tarafından kesildiğini, müvekkilinin 2005 yılında boşandığını, bir daha bir araya gelmelerinin mümkün olmadığını, müvekkilinin kızı ... ile birlikte yaşadığını, zaman zaman oğulları ... ve ...n yanında kaldığını, ...'in Bursa ilinde üniversite eğitimi gördüğü için 2 yıl onun yanında kaldığını, müvekkili ...'li olduğu için yazın ...'ye geldiğini, eski eşinin ... ilçesi ... olup, yerleşik hayatı olmayan...

Limanında yaşayan göçebe hayat yaşayan bir kimse olduğunu, davalı Kurumun hiç değilse mevcut durumu yeniden değerlendirmesi gerektiğini, tüm bu nedenlerle aylık kesilmesine ve yeniden aylık bağlanmamasına ilişkin işlemin iptaline, davalı Kurum tarafından kesilen yetim aylığının tekrar bağlatılması, kesintilerin yasal faiziyle iadesi ile Kuruma borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının aylık bağlama isteminin muvazaalı olduğunu, 5510 sayılı Kanun'un 56. maddesinin b bendinde eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağının öngörüldüğünü, davacının boşandığı eşi ile eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun denetmen raporuyla ortaya konulduğunu, bu nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili: Mahkemece alınan bilirkişi raporuna riayet edilmediğini, muvazaa iddiasına dayanak Mahkeme delillerin yeterli olmadığını, Mahkemece yeterli inceleme ve araştırma yapılmaksızın davanın reddine karar verildiğini beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,