Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/1570 K.2025/9047

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Kurum denetim raporuna istinaden tahakkuk ettirilen prim borcunun iptaline, borçlu olmadığının tespitine, ...’nın asgari ücretli değil 2.250,00 TL ücret ile çalıştığı, ...'ün çalışmasının eksik gösterildiği, ... ve ...’ın asgari ücretin altında ücret aldığı, ..., ..e, ..., .. .. ... ve ...’in sigortalı gösterilmedikleri hususlarının gerçeği yansıtmadığının tespitine dair Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

2.Dahili davalılar cevap dilekçesinde özetle; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Kurum tarafından yapılan denetleme sonrası düzenlenen rapora eklenen İl Sağlık Müdürlüğünden gelen evraklarda, davacı eczaneye ait reçetelerin teslimine dair bilgiler gelmiş olup bu bilgilerin incelenmesinde, Kurumun tespit ettiği dahili davalılarla ilgili bilgiler yer almakta olup davacının bu evrakların çalışanlarca götürülmesi zorunluluğu olmadığını bunların hastalar,

hasta yakınları veya çalışanların tanıdıkları tarafından götürülebileceğini savunmakta ise de kayıtlar incelendiğinde Kurumun çalışan olarak tespit ettiği dahili davalıların evrak teslimleri arızi nitelikte bir defaya mahsus olmayıp süreklilik arz eder şekilde olduğu,

davacının iddiasının doğru olması halinde, işyerinde çalışmadığı iddia olunan dahili davalılar .., ..., ..., ..., ... gibi kişilerin en fazla 1 defa evrak teslim etmeleri gerekeceği gibi bunlar dışında da sayısız insanın bulunması gerektiği, tarihlere dikkat edildiğinde her ay bir kişinin düzenli şekilde evrak teslim ettiği anlaşılmakta olup yine dahili davalı ...'ün sigortalı bildirimi yapılan dönem öncesinde de 2010 Aralık ayından itibaren 2012 Ağustos ayı dahil evrak teslim ettiği, daha sonra dahili davalı ... tarafından evrakların teslim edilmeye başladığı, 2013 ve 2014 yılında da yine bu kişinin evrak teslim ettiği anlaşılmakta olduğu,

dolayısı ile Kurum denetmeninin İl Sağlık Müdürlüğü kayıtlarına göre yaptığı tespitte bir hata belirlenemediği öte yandan dahili davalılar ... ve ... denetim anında da iş yerinde çalışan olarak belirlenmiş olup, ziyaret amaçlı gelen veya yemek getiren bir kimsenin gerek Mahkemedeki, gerekse denetmene verdiği ifadeler gözetildiğinde iş ve işyeri hakkında bu kadar ayrıntı bilmesi hayatın olağan akışına aykırı bir durum olduğu, sonuç olarak Kurumun sigortasız çalışanlar ile ilgili yaptığı tespit ve buna ilişkin prim tahakkukunda mevzuata aykırı bir husus belirlenemediği,

çalışanların ücretlerinin Kuruma eksik bildirilmesi yönünden ise, dahili davalı ...'nın dosya içeriğinden belirlenebildiği kadarı ile denetim tarihinde 46 yaşında olup, işyerinde de 7 yıldan fazla tecrübesi bulunduğu yine dosya içeriğindeki tanık beyanlarına göre bu kişi iş yerinde işverenden sonra en yetkili kişi olup işveren bu kişinin asgari ücret ile çalıştığını savunmakta ise de iş yerindeki en yetkili ve kıdemli çalışanın diğer çalışanlarla asgari ücretli çalışmasını beklemek hayatın olağan akışına uygun düşmediği gibi eczane kalfaları için TÜİK tarafından yapılan istatistik bilgisine göre de 2014 yılı Kasım ayı brüt ücreti Kurumca

belirlenen prime esas kazanç da bu rakama yakın tutar hatta 2014 yılı ilk döneminde vergi dilimi nedeni ile bunun daha altında olduğu ve gerek TÜİK ücret araştırması gerek tesbit edilen ücret tutarının tespit tarihi itibari ile tanık ile ispat sınırının üzerinde olması gerekçesiyle; davacının davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekilinin istinaf başvurusunu esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun'un 86. maddesinin 9. fıkrası ile dahili favalıların beyanları, Kurum denetim raporu, İl Sağlık Müdürlüğünden gelen evraklar ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,