KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2025/2164 E., 2025/15259 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2025
- Mahkemesi
- ... Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/662 E., 2024/2119 K.
- İlk derece mahkemesi
- ... İş Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/327 E., 2023/404 K.
Karar Metni
354 kelime·2 dk okuma·8 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı iş yerinde 23.01.1991 tarihinde işe başladığını, sigortasının bu tarih olarak gözükmediğini, bu durumun hem maddi kayba hem de emeklilik işlemlerinin gecikmesine neden olduğunu beyan ederek, sigorta başlangıç tarihinin 23.01.1991 olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili; davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, Kurum kayıtlarının esas olduğunu, aksinin eş değer delillerle ispatlanması gerektiğini, giriş bildirgesinin fiili çalışmanın kanıtı olmadığını, fiili çalışmanın tespit edilmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili; Çalışmanın fiili olduğunu, sigorta kimlik kartı ve işe giriş bildirgesi verildiğini, Mahkemenin eksik inceleme ile karar verdiğini beyanla kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/2164, K. 2025/15259, 12 Kasım 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama