Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2025/5343 K.2025/10151

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının Türk Silahlı Kuvvetleri bünyesinde 01.12.1985-14.03.2005 tarihleri arasında 5434 sayılı Kanun'a tabi muvazzaf subay olarak görev yaptığını, sonrasında 506 sayılı Kanun kapsamında başlayan sigortalılığının halen devam ettiğini, yaşlılık aylığı tahsis talebinin işten ayrılma koşulunu yerine getirmediğinden bahisle işlemden kaldırıldığını belirterek tahsis talep tarihini takip eden aybaşı olan 01.07.2022 tarihinden 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması ve mahrum kalınan aylıkların ödenmesi gereken tarihlerden yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davanın süresinde açılmadığını, Ankara idare mahkemelerinin görevli ve yetkili olduğunu yapılan işlemlerde hata bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; davacının işten çıkışı bulunmadığından, dosyasının işlemden kaldırıldığını, Kurum işlemlerinde hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık davacıya yaşlılık aylığı bağlanması, aksine Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR