Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2008/2292 K.2011/1064

Suça konu aracın hakkında beraat hükmü kesinleşen sanık Memik Dede Döner adına sahte oluşturulan ruhsatname kullanılarak Gaziantep 1.Noterliği’nin 27.07.1999 gün ve 33618 yevmiye nolu “kat-i taşıt satış sözleşmesi” ile Abdulmecit Sakı’ya satıldığının iddia ve kabul olunması karşısında gerekçeli kararda teselsül hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması karşı temyiz olmadığından,

temel cezanın lehe olduğu kabul olunan 5237 sayılı TCK.nun 204/1.madde ve fıkrası ile belirlendikten sonra belgenin niteliği gözetilerek anılan maddenin 3.fıkrası ile artırım yapılması gerekirken 1 ve 3. Fıkralar uyarınca doğrudan hapis cezasına hükmolunup 62.maddesi gereğince indirim hükümlerinin uygulanması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığına suç yerinin mahallinde yazılması mümkün görülmüştür.

Hükmolunan ceza süresi ve daha önce kasıtlı suçlardan mahkumiyetlerinin bulunması nedenleriyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında Yargıtay Savcılığı’nın iadesi üzerine toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,