Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2009/8505 K.2011/685

Dolandırıcılık suçunda unsur olan hileli davranışın, gerçek kişiye yönelmesi ve gerçek kişinin aldatılarak kendi veya bir başkasının mal varlığı aleyhine, sanık veya bir başkasının lehine bir işlemde bulunmaya yöneltilmesi ve bu işlem sonucunda sanığın kendine veya başkalarının yararına haksız bir menfaat sağlaması gerekir.

Somut olayda; üye işyeri sahibi olan sanığın, şikayetçi tarafından hesap ödemek için verilen kredi kartı ile alışveriş yapılmış gibi slip çekerek haksız yarar sağladığının anlaşılması karşısında, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı,

eylemin bir bütün halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 525/b-2 (5237 sayılı TCK’nın 245/1) maddesinde öngörülen bilişim suçunu oluşturduğu ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca 765 sayılı TCK’nın 525/b-2. maddesi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun 245/1. maddesi karşılaştırılıp lehe yasanın tespitinin gerektiği gözetilmeden eylemin aynı Yasanın 158/1-f maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,