Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/19217 K.2014/1357

I- Sanığın, suça konu bonoda tahrifat yapıp 4.200.000.000 TL olarak yer alan meblağı 14.200.000.000 TL'ye yükseltmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunması, sanığın tahrifat yapmadığını savunması, katılanların ise senedin 4 milyar 200 milyon TL olarak düzenlendiğini, sanık tarafından rızaları olmaksızın miktarın 14 milyar 200 milyon olarak değiştirildiğini beyan etmeleri, soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda,

yazıyla meblağ bölümünde yer alan ve farklı bir kalemle yazıldığı belirtilen "on" kelimesinin yazılmasından sonra altta yer alan katılanlara ait alt sıradaki imzaların aynı kalemle atıldığının tespit edildiğinin, meblağın rakamla yazıldığı yerde ise ilave veya tahrifat bulgusuna rastlanılmadığının belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; olay tarihi itibariyle tarafların ekonomik durumları araştırılıp, bildirecekleri tanıkların da olayla ilgili beyanlarının alınması suretiyle katılanlar ile sanık arasında bu miktarda alacak verecek ilişkisinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi,

suça konu belgedeki yazı, rakam ve imzaların farklı tarihlerde oluşturulup oluşturulmadığı hususunda konusunda uzman bilirkişilerden oluşacak kurula inceleme yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

II- Kabule göre de; Suça konu senette TTK'nun 688. maddesinde (6102 sayılı TTK'nun 776. maddesinde) unsurlarının ilk düzenlendiği sırada bulunmadığı için sanığın eyleminin özel belgede sahtecilik kapsamında kaldığı belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, bononun sanık tarafından takibe konulduğu sırada anılan unsurlarının tam olup eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 210. maddesinin yollamasıyla 204/1. maddesinde tanımlanan resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde uygulama yapılması,