Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/9535 K.2018/1466

Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediğini, kendisinin sahte makbuz düzenlemediğini, meyve sebze komisyonculuğu yaptığını, mevzuata aykırı işlem yapmadıklarını savunması; yüklenen suçun maddi konusunun müstahsil makbuzu olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre,

müstahsil makbuzlarının aynı Kanunun 235. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, suça konu müstahsil makbuzlarının dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, suça konu belge asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; suça konu müstahsil makbuzlarına göre sanığa mal satmış görünen ...

Ltd.

Şti. yetkililerinin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak, sanığa mal satıp satmadıkları, satmışlarsa satılan malın cinsi ve miktarı, bu malın üretimine ve satışına ilişkin ellerinde belge bulunup bulunmadığı sorulup varsa buna ilişkin belgelerinin dosya arasına alınması; dava konusu malların alındığını gösteren miktar kadar mal girişi olup olmadığı, buna dair sevk ve taşıma irsaliyelerinin bulunup bulunmadığı, o yıl içinde alındığı gözüken tüm malları saklama kapasitesinin olup olmadığı,

mal bedelinin satıcılara ödendiğine ilişkin ticari teamüle ve belgeleme zorunluluğuna uygun şekilde kasa mevcudu ve/veya banka hesaplarına uyumlu çıkış belgeleri olup olmadığı, makbuzların gerçek ve geçerli olup olmadıkları hususlarının araştırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,