Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/10225 K.2023/5351

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/327 Esas, 2015/510 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 62, 53 ve 58 ... maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İzmir Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne bağlı kamu hizmeti hükümlüsü olarak Şirinyer Polis Merkezinde çalıştırılan sanığın, 13, 14, 20, 21, 27, 28 Aralık 2014 ve 3, 4, 10, 11 Ocak 2015 tarihlerinde gelip çalışmadığı halde sonraki tarihlerde denetimli serbestlik formunu, gözetmen kısmında söz konusu polis amirliğinde görev yapmayan kişilere ait sicil numarası da yazarak hem kendi imzalaması gereken bölümü hem de gözetmen polis memurunun imzalaması gereken bölümü imzalamak suretiyle zincirleme resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında; görevli olduğu polis merkezindeki amirlerinin hafta içi çok çalışması durumunda hafta sonları izinli olabileceğini söylemeleri üzerine hafta sonları gelmediğini, pazartesi günlerinde gelerek imzaları tamamladığını, gözetmen bölümünü de kendisinin imzaladığını, bu nedenle suç işlemediğini beyan ederek atılı suçu tevil yollu ikrar etmiştir.

3. Mahkemece, denetimli serbestlik işlemleri sırasında kullanılan imza çizelgesinin resmi bir evrak olduğu, buradaki imzaların sonradan sanık tarafından tamamlansa dahi başkalarının yerine imza atmış olması sebebiyle resme belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı, bunun rızayla dahi olsa yapılmasının suç olduğu kabul edilerek, temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi, gerekçeli karar başlığında 29.01.2015 olarak yanlış yazılan suç tarihinin 12.01.2015 olarak Mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıdaki hususlar dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

a) Tekerrüre esas alınan Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/476 Esas ve 2009/1187 Karar sayılı kararında, mahkeme adının "İzmir" olarak yanlış yazılması,

b) Yargılama gideri olarak hesaplanan miktarın 5271 sayılı Kanun'un 324 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına 6352 sayılı Kanun’un 100 üncü maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktarın altında kaldığı gözetilmeden hazine yerine sanığa yükletilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ve 2015/327 Esas, 2015/510 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragraftan "İzmir" ibaresinin ibaresinin çıkartılarak yerine "Samsun" ibaresinin eklenmesi ve yargılama giderlerine ilişkin paragrafın tamamen çıkartılarak yerine “9,00 TL yargılama giderinin hüküm tarihi itibarıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106 ncı maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den daha az olması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 324 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince hazineye yükletilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün,

Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,