Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/11058 K.2023/6187

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2015 tarihli ve 2015/67 Esas, 2015/1242 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suça konu belgeyi hiçbir resmi kurum ve kuruluşta kullanarak suç işlemediğine, lehe olan hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; sanığın, suça konu sürücü belgesi üzerindeki fotoğrafı çıkartıp üzerine kendi fotoğrafını koyarak değişiklik meydana getirdiği, belgenin bu haliyle aldatma kabiliyetini haiz olduğunun ve sahte olarak düzenlendiğinin kriminal raporu ile belirlendiği, bu şekilde atılı suçu işlediğinden cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir. 3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, suça konu sürücü belgesinin örneği, Ankara Kriminal Polis Laboratuvarının uzmanlık raporu, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcut olup sürücü belgesi aslının adli emanete alındığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükmünün kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamış; lehe olan hükümlerin uygulanmasına ilişkin temyiz isteği yönünden.

Mahkemece sanık lehine sonuçlar içeren kanun maddeleri değerlendirilirken ortaya konulan "Sanığın kişilik özellikleri, tutum ve davranışları değerlendirildiğinde ileride suç işlemekten çekineceğine dair mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığı anlaşılmakla ve kasıtlı suça ilişkin önceki sabıka durumu dikkate alınarak 5728 sayılı yasa ile değişik CMK'nun 231/6-a,b bendinde belirtilen koşulun oluşmamış olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına," şeklindeki gerekçe,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinde düzenlenen ertelemeyi de kapsadığı gibi "Başkaca teşdid ve tahfif hükmünün uygulanmasına takdiren yer olmadığına," şeklindeki gerekçeyle takdiri indirim nedenlerinin düzenlendiği aynı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamdaki kasıtlı suçun 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olması ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan Kanun'un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddesindeki düzenleme ile öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebiyle uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve 5237 sayılı

Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulamasında, hükümden sonra 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2015 tarihli ve 2015/67 Esas, 2015/1242 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,