Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/1227 K.2023/10186

Mağdur vekilinin usulüne uygun katılma talebinin bulunmadığı bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatını kazanmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanıklar müdafiinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ereğli (Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2014 tarihli ve 2013/405 Esas, 2014/154 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında çocuğun soybağını değiştirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca paraya çevrilerek 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Ereğli (Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2014 tarihli ve 2013/405 Esas, 2014/154 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 05.07.2017 tarihli ve 2017/13210 Esas, 2017/5167 Karar sayılı kararı ile "...dosya kapsamında mağdur ...'nin MERNİS doğum tutanağının bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından doğum tutanağının getirtilerek doğum kaydı için kimin beyanda bulunduğunun, sanıkların eylemi ne şekilde gerçekleştiklerinin karar yerinde tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ereğli (Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2018 tarihli ve 2017/369 Esas, 2018/574 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında çocuğun soybağını değiştirme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; sanık ... hakkında çocuğun soybağını değiştirme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; ...'ın beraatine karar verildiği halde lehine vekalet ücretine hükmolunmadığına; sanık ...'ın suç kastıyla hareket etmediğine, geçmiş hükümlülüklerinin ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... hakkında,... ve ...'nin çocukları olan mağdur ...'yi kendi nüfusuna kaydettirmek suretiyle çocuğun soybağını değiştirme suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Sanık sorgusunda; ......'yi bilgisizliğinden kendi nüfusuna kaydettirdiğini beyan etmiştir. 3. ......'nin MERNİS doğum tutanağının incelenmesinden; 16.01.2012 tarihinde, sanık tarafından nüfusuna kaydettirildiği anlaşılmıştır. 4. Mahkemece, yüklenen suçun sübutu kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Mağdur Vekilinin Temyizi Yönünden

Mağdur vekilinin usulüne uygun katılma talebinde bulunmadığı, bu itibarla mağdurun katılan sıfatı kazanmadığı, sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından mağdur vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B. Müdafiinin, Sanık ... Hakkındaki Hükme Yönelik Temyizi Yönünden

1. Sanık hakkında, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınc infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği şeklinde karar verilmiş ise de, 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş;

2. Tüm dosya kapsamı karşısında, yüklenen suçun sübutuna yönelik Mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmadığından ve sanığın 05.09.2008 tarihinde infaz edilen 15 yıl hapis cezasını içerir önceki hükümlülüğünün hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelemeye engel teşkil etmesi, hükmolunan sonuç adli para cezasının ertelenmesine de yasal imkan bulunmaması karşısında, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C. Müdafiinin, Sanık ... Hakkındaki Hükme Yönelik Temyizi Yönünden

1136 sayılı Kanun’un 168 inci maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Mağdur Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Ereğli (Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2018 tarihli ve 2017/369 Esas, 2018/574 karar sayılı kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Müdafiinin, Sanık ... Hakkındaki Hükme Yönelik Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Ereğli (Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2018 tarihli ve 2017/369 Esas, 2018/574 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Müdafiinin, Sanık ... Hakkındaki Hükme Yönelik Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle Ereğli (Konya) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2018 tarihli ve 2017/369 Esas, 2018/574 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; " 2.180,00 TL maktu avukatlık ücretinin hazineden alınarak beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ...'a verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Yazı İşl.Md.Y. ÖK.